CREDIT
သတင္းစံုေပ်ာ္၀င္အိုးၾကီးတြင္ ေဖာ္ျပထားသည့္ သတင္း၊ဓာတ္ပံုမ်ားသည္ သက္ဆိုင္သူမ်ား၏မူပိုင္သာျဖစ္ေၾကာင္း အသိေပးအပ္ပါသည္။
Monday, September 28, 2015
သားသမီးေတြကို ပညာတတ္ျဖစ္ေစခ်င္သည့္ ငါးဖမ္းသမား ဦးခင္ဦး
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တစ္ဖက္ကမ္း ဒလၿမဳိ႕နယ္ရွိ ဆိပ္ခံတံတားမ်ားအနီး ကမ္းနားလတာျပင္ေပၚတြင္ ပင္လယ္ျပင္ ငါးဖမ္းထြက္ရာမွ ေမာပန္းသျဖင့္ ကမ္းကပ္နားေနသည့္ ငါးဖမ္းစက္ေလွမ်ားေနာက္တြင္ မိႈင္းညိဳညိဳ တိမ္စိုင္ႀကီးမ်ားက မၾကာမီငိုေတာ့မည့္ဟန္ မည္းေမွာင္ေနသည္။
အဆိုပါ ငါးဖမ္းစက္ေလွမ်ားထဲမွ ျမတ္စႏၵာထြန္း ငါးဖမ္းစက္ေလွေပၚတြင္ ျမစ္ေရျပင္ေပၚ တိုက္ခတ္သည့္ ေလႏွင့္ ေနေရာင္တိုက္စားမႈမ်ားေၾကာင့္ အသားေရာင္ ခပ္ရင့္ရင့္ ပိုင္ဆိုင္သည့္ လူလတ္ပိုင္း အသက္အရြယ္ခန္႔ရွိ ငါးဖမ္းသမားတစ္ဦး ျဖစ္သူ ဦးခင္ဦးသည္ ငါးဖမ္းနားခိုက္ ငါးဖမ္းပိုက္မ်ားကို စစ္ေဆးေနသည္။
စီးပြားေရး အဆင္မေျပမႈမ်ား၊ လူအခ်င္းခ်င္း ခြဲျခားႏွိမ့္ခ် ခံေနရမႈမ်ားကို တြန္းလွန္ႏုိင္ရန္ မိသားစုစီးပြားေရးေျပလည္ေစရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ခရစ္ႏွစ္ ၂၀၀၀ ျပည့္၀န္းက်င္တြင္ လူငယ္ဘ၀၏ အသန္စြမ္းဆုံးအခ်ိန္၌ ဦးခင္ဦးသည့္ ငါးဖမ္းသမားတစ္ေယာက္အျဖစ္ လုပ္ကိုင္ရန္ ျမတ္စႏၵာထြန္းေလွေပၚ အရဲစြန္႔ကာ တက္ေရာက္ခ့ဲျခင္း ျဖစ္သည္။
“ကၽြန္ေတာ္ ဒီအလုပ္ကို လုပ္မယ္လို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္မရွိဘူး။ ေတာ္ေတာ္ ဒုကၡေရာက္ၿပီးေတာ့ သူမ်ားရဲ႕အႏွိမ္ခံ ဘ၀ကေန လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ႀကိဳးစားရင္း ၀င္လုပ္ခ့ဲတာ” ဟု ဦးခင္ဦးက ရန္ကုန္ျမစ္ဘက္ကို တစ္ခ်က္ ေငးၾကည့္ရင္း ေျပာသည္။
ငါးဖမ္းသမားဘ၀ လုပ္ကိုင္ရာတြင္ ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းျခင္းမ်ားရွိၿပီး မၾကာခဏ အသက္အႏ္ၲရာယ္မ်ား ႀကံဳေတြ႕ရေသာ္လည္း အေတြ႕အႀကံဳရွိသူမ်ား၏ လုပ္ကိုင္ဆုံးမမႈမ်ားခံယူၿပီး အသက္ရွင္ရပ္တည္ေရးအတြက္ ငါးဖမ္းသမားဘ၀ကို ခင္တြယ္စြာ လုပ္ကိုင္ ျဖစ္ေၾကာင္း အားတက္သေရာ ေျပာဆိုသည္။
ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းသည့္ ပင္လယ္လိႈင္းကို အန္တုၿပီး ဦးခင္ဦးအေနျဖင့္ အဆိုပါ ငါးဖမ္းစက္ေလွေပၚတြင္ ၁၅ ႏွစ္ေက်ာ္ ၾကာသည့္တိုင္ေအာင္ လုပ္ကိုင္ခဲ့ကာ တစ္လ ၃၀၀၀ က်ပ္သာ ရရွိသည့္ ငါးဖမ္းသမားကေလးဘ၀မွ ယခုအခ်ိန္တြင္ တစ္လလွ်င္ က်ပ္တစ္သိန္းတစ္ေသာင္းခန္႔ကေန တစ္သိန္းရွစ္ေသာင္းရသည့္ ေဒသအေခၚ ေရ႐ႈ (ေရဒါကိုၾကည့္႐ႈၿပီး ငါးရႏိုင္၊မရႏိုင္ ၾကည့္႐ႈၿပီး ငါးဖမ္းေလွသမားမ်ားကို ႀကီးၾကပ္ရေသာသူ) တစ္ဦးျဖစ္ၿပီး ယင္းအထက္တြင္ စက္ဆရာ၊ ပဲ့နင္းငယ္၊ ပဲ့နင္းသာရွိ္ေၾကာင္း ဆိုေလသည္။
ဦးခင္ဦးလုိက္ပါသည့္ ငါးဖမ္းေလွေပၚတြင္ ပ်မ္းမွ်လူ ၂၅ ဦးလိုက္ပါၿပီး အသက္ ၁၈ ႏွစ္မွ အသက္ ၄၀ ၾကားရွိ အမ်ိဳးသားလုပ္သားမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ယင္းတို႔အေနျဖင့္ တစ္ႏွစ္လွ်င္ေလးခါ ပွ်မ္းမွ်ငါးဖမ္းထြက္ရၿပီး တစ္ႀကိမ္ထြက္လွ်င္ ေရျပင္တြင္ သုံးလခန္႔ ၾကာျမင္႔တတ္ေၾကာင္း ဆိုသည္။
လက္ရွိကမ္းကပ္နားေနသည့္ ငါးဖမ္းေလွမ်ား ငါးဖမ္းသြားရသည့္ ေနရာအမ်ားစုမွာ မြန္၊ တနသၤာရီႏွင့္ ဧရာ၀တီတိုင္း ေဒသႀကီးဘက္တြင္ အဖမ္းမ်ားေၾကာင္းဆိုသည္။ ယင္းသို႔ငါးဖမ္းရာတြင္ ဧရာ၀တီတိုင္း ေဒသႀကီးဘက္တြင္ ပုစြန္အဖမ္းမ်ားၿပီး မြန္၊ တနသၤာရီ တိုင္းေဒသႀကီးဘက္သို႔ ငါးသီးသန္႔ ဖမ္းေၾကာင္း ယင္းလုပ္ငန္းအေၾကာင္း ေျပာျပသည္။
ယင္းလိုက္ပါသည့္ ငါးဖမ္းေလွသည္ ဧရာ၀တီတိုင္း ေဒသႀကီးဘက္တြင္ ႏုိင္ငံျခားပို႔ကုန္ တစ္ခုျဖစ္သည့္ က်ားပုစြန္ေခၚသည့္ Tiger ပုစြန္မ်ား ကို ဖမ္းသည့္ လုပ္ငန္းလုပ္ကိုင္ေန ေၾကာင္း ဆက္လက္ေျပာသည္။ က်ား ပုစြန္မ်ားဖမ္းရာတြင္ အေကာင္ႀကီးမ်ား အား ႏုိင္ငံျခားပို႔ကုန္အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ ၿပီး ယင္းထဲမွ အပယ္မ်ားအား ျပည္ တြင္းသို႔ ေရာင္းခ်ေၾကာင္း ပြင့္လင္းစြာ ေျပာျပသည္။
“ကၽြန္ေတာ္တို႔က အေကာင္ေရနဲ႔ သြားတာ၊ တစ္စည္းကိုဆိုရင္ အေကာင္ ၄၀ ရရင္လည္းရတယ္။ ၁၀ ေကာင္ ရရင္လည္းရတယ္။ အႀကီးဆံုးကေတာ့ တစ္ေကာင္တည္းကိုပဲ တစ္ဆယ္သား၊ ဆယ့္ငါးက်ပ္သားရိွတယ္” ဟု ဦးခင္ဦးကဆိုသည္။
ၾကမ္းတမ္းသည့္ ငါးဖမ္းသမားမ်ား ျဖစ္သည့္အတြက္ အစဥ္အၿမဲ စိန္ေခၚေနေသာ သဘာ၀စိန္ေခၚမႈမ်ား ရင္ဆိုင္ရသက့ဲသို႔ လုပ္ငန္းခြင္အတြင္း လုပ္ကိုင္ေနတုန္း ငါးဖမ္းပိုက္ႀကိဳးမ်ား ျပတ္ျခင္း၊ ငါးဖမ္းပိုက္မ်ား ႐ိုက္မိျခင္းမ်ားေၾကာင့္ မေတာ္တဆ ထိခိုက္မႈမ်ား မၾကာခဏ ျဖစ္ေပၚေလ့ရွိသည့္အတြက္ သတိထားကာလုပ္ကုိင္ရေၾကာင္း ဆိုသည္။
ဦးခင္ဦးက “ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပိုက္ေတြဘာေတြ ဆြဲၾကတာက အႏၲရာယ္ ျဖစ္တာေတြပဲ။ ပိုက္ကိုဆြဲထားတဲ့ႀကိဳး မခိုင္ရင္ ျပန္ၿပီး႐ိုက္မိတာေတြရိွတယ္။ ႐ိုက္မိၿပီး မူးၿပီးက်သြားတာေတြ ရိွတယ္။ လိႈင္းေလနဲ႔ လုပ္ရတာဆိုေတာ့ မ်က္စိလ်င္လ်င္၊ နားလ်င္လ်င္ထားရတယ္” ဟု ဆိုသည္။
ငါးဖမ္းလုပ္ငန္းသည့္ အႏၲရာယ္မ်ိဳးစုံ ႀကံဳေတြ႕ရေၾကာင္း ငါးဖမ္းပိုက္မ်ားပ်က္ျခင္း၊ စက္ေလွပန္ကာ တစ္ခုတစ္ခုႏွင့္ ၿငိသည့္အခါမိ်ဳးတြင္ မဆင္းခ်င္ေသာ္လည္း တာ၀န္အရ ေရထဲဆင္းကာ ျပင္ရျခင္း၊ ဖယ္ရျခင္းမ်ားရွိေၾကာင္း ဆိုသည္။
ထိုသို႔ ဆင္းသည့္အခါမိ်ဳးတြင္ ေဘးပတ္လည္ကို သတိထားရေၾကာင္း ေရနက္ပိုင္းတြင္ ပင္လယ္အတြင္း ဆင္းမည္ဆိုပါက ေသြးထြက္လွ်င္ မဆင္းရေၾကာင္း ထိုသို႔ဆင္းပါက ေသြးညႇီန႔ံေၾကာင့္ ငါးမန္းမ်ားေရာက္လာၿပီး ရန္ျပဳျခင္းမ်ားရွိေၾကာင္း ယင္းအေတြ႕ အႀကံဳမ်ားကို ျပန္ေျပာေလသည္။
ယင္းအေနျဖင့္ ငါးဖမ္းလုပ္သက္အားျဖင့္ ၁၅ ႏွစ္ကာလ ရွည္ၾကာခ့ဲသည့္အတြက္ ျမန္မာႏုိင္ငံအတြက္ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲစရာ အတိတ္ဆိုးတစ္ခုျဖစ္ခ့ဲသည့္ နာဂစ္မုန္တိုင္း တိုက္ခတ္စဥ္ကာလအတြင္း ငါးဖမ္းေလွေပၚတြင္သာ ရွိခ့ဲေၾကာင္း ထိုစဥ္က ႀကံဳေတြ႕ခ့ဲရသည့္ ငါးဖမ္းသမားဘ၀ အေတြ႕အႀကံဳ၊ အျဖစ္အပ်က္မ်ားအားဆိုေလသည္။
ထိုစဥ္ကာလက မုန္တိုင္းျဖစ္မည့္ သတင္း ၄ နာရီ ႀကိဳတင္ၾကားရသည့္အတြက္ ဧရာ၀တီတိုင္းေဒသႀကီးအတြင္းရွိ မိေက်ာင္း အရမ္းေပါသည့္ကဒုံ (ကဒုံကနိ)ေနရာ အနီးကမ္းစပ္တြင္ ငါးဖမ္းေလွသုံးစီးကို ေရထြက္ေပါက္ခ်င္း ခ်ိတ္ဆက္ပူးခ်ည္ၿပီး မိေက်ာင္းမ်ားရွိသည့္ ဦးရွင္ႀကီးမိန္းမလွကၽြန္းသို႔ ငါးဖမ္းေလွမွႀကိဳးမ်ား သြားေရာက္ခ်ည္ရေၾကာင္း၊ ေလမုန္တိုင္းတိုက္သျဖင့္ လိႈင္းလုံးမ်ား တက္လာသည့္အခါ နာဂစ္လိႈင္းလုံးမ်ားဘက္ ဦးတည္ကာ တစ္ညလုံး စက္ကုန္ဖြင့္ေမာင္းကာ အသက္အႏ္ၲရာယ္ကို အလူးအလဲရင္ ဆိုင္ခ့ဲရေၾကာင္း ေျပာျပသည္။
“အႏၲရာယ္ကေတာ့ အမ်ဳိးမ်ဳိးႀကံဳဖူးတယ္။ နာဂစ္မွာဆို ကၽြန္ေတာ္တို႔ အလူးအလဲခံရတာ။ ေလးနာရီထိုးကတည္းက ဒုက္ၡေရာက္တာေပါ့။ အဲဒါနဲ႔ လတာႏုန္းကို ထိုးစိုက္ၿပီး ႀကိဳးခ်ည္ရတာ။ ေအာက္ဆင္းရတာလည္း အႏၲရာယ္ ၾကည့္ရေသးတယ္။ သူတို႔က ေရငန္ဆိုေတာ့ မိေက်ာင္းေပါတယ္။ တကယ္လည္း တိုက္လာေရာ ကမ္းစပ္မွာခ်ည္ထားတ့ဲ သစ္ပင္ပါကၽြတ္ ထြက္တ့ဲအထိ ခံခ့ဲရတယ္” ဟု ရင္ဆိုင္ခ့ဲရသည့္ ေဘးအႏ္ၲရာယ္မ်ားအေၾကာင္း ေျပာေလသည္။
ယခုႏွစ္ပိုင္းအတြင္း ငါးဖမ္းပင္ လယ္ျပင္အတြင္း ငါးဖမ္းသမားအမ်ားစုအေနျဖင့္ ငါးဖမ္းရာတြင္ ငါးအရနည္းလာျခင္းမ်ား ႀကံဳေတြ႕ရျခင္းမ်ား ရွိလာသည္ဟုဆိုသည္။ ထိုသို႔ ငါးအရနည္းလာရျခင္းမွာ ငါးဖမ္းရာတြင္ ငါးသားေပါက္မ်ားပါလာျခင္းႏွင့္ ထိုင္းဘက္မွ လာေရာက္ခုိးဖမ္းျခင္းမ်ား ေၾကာင့္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပသည္။
“ငါးက မႏွစ္ကတည္းကေန ဒီႏွစ္အထိ ရွားလာတာေပါ့။ အရင္ႏွစ္ေတြကေတာ့ အသင့္အတင့္ေလာက္ ရတယ္။ ဒီႏွစ္မွာက်ေတာ့ အကုန္လံုးက သြားေနၾကေတာ့ ပိုက္ထဲငါးသား ေပါက္ေလးေတြအထိ ပါလာေတာ့ မ်ဳိးတုံးကုန္တာေပါ့” ဟု သူ႕အျမင္ကိုေျပာျပသည္။ ယခုအခ်ိန္ဆိုလွ်င္ ငါးရစ္ေပါၿပီး ေႏြရာသီျဖစ္သည့္ တေပါင္း၊ တန္ခူးဆိုလွ်င္ေတာ့ ငါးမ်ားရွားသြားတတ္ေၾကာင္း ဆက္လက္ေျပာသည္။
ဦးခင္ဦး၏ဇာတိမွာ ေဒးဒရဲၿမိဳ႕ ျဖစ္ၿပီး လုပ္ကိုင္သည့္ကာလ ၾကာရွည္မႈအေလ်ာက္ တစ္ဖက္တြင္လည္း သမီးသံုးေယာက္၊ သားတစ္ေယာက္၏ ဖခင္ျဖစ္သည့္ အိမ္ေထာင္ဦးစီးဘ၀ကို ပိုင္ဆိုင္ထားေလသူ ျဖစ္သည္။ ငါးဖမ္းသမားျဖစ္သည့္အတြက္ မိသားစုအတြက္ အခ်ိန္မ်ား မေပးႏုိင္ေသာ္လည္း ရံဖန္ရံခါ အလုပ္နားလွ်င္ မိသားစုထံသြားေရာက္ ေတြ႕ဆုံျခင္းမ်ားရွိေၾကာင္း ဆိုေလသည္။
ဦးခင္ဦး၏ မိသားစု၀င္အမ်ားစုသည့္ စက္႐ုံအလုပ္႐ုံမ်ားတြင္ လုပ္ကိုင္သူမ်ားျဖစ္ၿပီး ယင္းက့ဲသို႔ ငါးဖမ္းလုပ္ငန္း လုပ္ကိုင္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ် မရွိေခ်။ လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ သူ႕အေနျဖင့္ ငါးဖမ္းသမားအျဖစ္ လုပ္ကိုင္ခ့ဲသည္မွာ အသက္ ၄၂ ႏွစ္သို႔ ေရာက္ရွိလာၿပီျဖစ္သျဖင့္ အသက္အရြယ္ႀကီး ျမင့္လာျခင္းေၾကာင့္ တျခားအလုပ္ ေျပာင္းလုပ္ရန္ ရည္ရြယ္ထားေၾကာင္း ယင္းရည္ရြယ္ခ်က္အား ေျပာျပသည္။
“အသက္ႀကီးပိုင္း ေရာက္လာေတာ့ ဒီအလုပ္နဲ႔ မအပ္စပ္ေတာ့ဘူး။ မလုပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ အသက္ႀကီးလာရင္ လိႈင္းဒဏ္၊ ေလဒဏ္ခံရတာတစ္ ေၾကာင္း၊ မလုပ္ႏိုင္ရင္လည္း သူမ်ား အေျပာအဆိုခံရတာတစ္ေၾကာင္းေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ ဒီေလွေပၚမွာ အသက္ ၆၀ ေလာက္ရွိေနတ့ဲ အဘိုးႀကီးတစ္ေယာက္ ရွိခ့ဲတယ္။ အဲဒါသူလည္း တစ္ခါတည္းလုပ္ရင္းနဲ႔ ေလွေပၚမွာတင္ ဆုံးသြား တာႀကံဳဖူးလို႔လည္း စဥ္းစားမိတာျဖစ္တယ္” ဟု အလုပ္ေျပာင္းလုပ္ရန္ ရည္ရြယ္သည့္အေၾကာင္းကို ေျပာေလသည္။
ဦးခင္ဦး၏ ထူးျခားခ်က္မွာ ေလွလုပ္သားအျဖစ္ စတင္လုပ္ကိုင္သည့္ ကာလမွစၿပီး ယေန႔အခ်ိန္အထိ အျခား ငါးဖမ္းစက္ေလွမ်ားသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕လုပ္ကိုင္ျခင္းမရွိဖူးေၾကာင္း။ မေျပာင္းေရႊ႕သည္မွာ “စလုပ္ကတည္းကပဲ။ မေျပာင္းဖူးဘူး။ တစ္ေလွနဲ႔ တစ္ေလွေျပာင္းရင္ လူအသစ္ေတြနဲ႔ ေပါင္းရလြန္းလို႔၊ အမူးသမား၊ အ႐ူးသမားေတြနဲ႔ေတြ႕ရင္ ကိုယ္ပဲ စိတ္ဆင္းရဲရလြန္းလို႔” ျဖစ္ေၾကာင္း ဆိုေလသည္။
စီးပြားေရးမျပည့္စုံျခင္း၊ အဖိႏွိပ္ခံဘ၀ကို ကိုယ္တိုင္ေက်ာ္ျဖတ္လာသည့္ အတြက္လည္း ပညာေရး ေကာင္းစြာမသင္ၾကား ႏုိင္ခ့ဲျခင္းမ်ားေၾကာင့္ မိမိသားသမီးမ်ားအား သူ႕လို အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း မလုပ္ေစခ်င္သည္မွာ ယင္း၏ ရင္တြင္းမွ ဆႏ္ၵတစ္ခုျဖစ္ေၾကာင္း ဦးခင္ဦးကဆိုသည္။
“ကၽြန္ေတာ့္ကေလးေတြက ကိုးတန္း၊ ဆယ္တန္းေရာက္ၿပီ။ တစ္ေယာက္တည္းနဲ႔ လုပ္ေကၽြးရတာေပါ့။ ေယာက္်ားေလးက ႏို႔ညႇာတစ္ေယာက္ ပဲပါတာ။ သူက ဒီအလုပ္ေတြ စိတ္မ၀င္စားဘူး။ ပညာတတ္ဖို႔ပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ အေနနဲ႔ကေတာ့ ကိုယ့္သားသမီးတစ္ေယာက္ကို ပညာတတ္ႀကီး ပိုျဖစ္ေစခ်င္တာေပါ့” ဟု မိမိသားသမီးမ်ား အနာဂတ္ကို ပီျပင္စြာပုံေဖာ္ေစလိုသည့္ ဦးခင္ဦးသည္ ငါးဖမ္းစက္ေလွႀကီးေပၚ ျပန္တက္သြားၿပီး ငါးဖမ္းပိုက္မ်ားကို ေသခ်ာစစ္ေဆးရင္း က်န္ခ့ဲေလသည္။
စုိင္းဟန္
The Ladies News Journal
https://www.facebook.com/News.TheLadies
..........................................
ရန်ကုန်မြို့တစ်ဖက်ကမ်း ဒလမြို့နယ်ရှိ ဆိပ်ခံတံတားများအနီး ကမ်းနားလတာပြင်ပေါ်တွင် ပင်လယ်ပြင် ငါးဖမ်းထွက်ရာမှ မောပန်းသဖြင့် ကမ်းကပ်နားနေသည့် ငါးဖမ်းစက်လှေများနောက်တွင် မှိုင်းညိုညို တိမ်စိုင်ကြီးများက မကြာမီငိုတော့မည့်ဟန် မည်းမှောင်နေသည်။
အဆိုပါ ငါးဖမ်းစက်လှေများထဲမှ မြတ်စန္ဒာထွန်း ငါးဖမ်းစက်လှေပေါ်တွင် မြစ်ရေပြင်ပေါ် တိုက်ခတ်သည့် လေနှင့် နေရောင်တိုက်စားမှုများကြောင့် အသားရောင် ခပ်ရင့်ရင့် ပိုင်ဆိုင်သည့် လူလတ်ပိုင်း အသက်အရွယ်ခန့်ရှိ ငါးဖမ်းသမားတစ်ဦး ဖြစ်သူ ဦးခင်ဦးသည် ငါးဖမ်းနားခိုက် ငါးဖမ်းပိုက်များကို စစ်ဆေးနေသည်။
စီးပွားရေး အဆင်မပြေမှုများ၊ လူအချင်းချင်း ခွဲခြားနှိမ့်ချ ခံနေရမှုများကို တွန်းလှန်နိုင်ရန် မိသားစုစီးပွားရေးပြေလည်စေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ခရစ်နှစ် ၂၀၀၀ ပြည့်ဝန်းကျင်တွင် လူငယ်ဘဝ၏ အသန်စွမ်းဆုံးအချိန်၌ ဦးခင်ဦးသည့် ငါးဖမ်းသမားတစ်ယောက်အဖြစ် လုပ်ကိုင်ရန် မြတ်စန္ဒာထွန်းလှေပေါ် အရဲစွန့်ကာ တက်ရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော် ဒီအလုပ်ကို လုပ်မယ်လို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘူး။ တော်တော် ဒုက္ခရောက်ပြီးတော့ သူများရဲ့အနှိမ်ခံ ဘဝကနေ လွတ်မြောက်အောင် ကြိုးစားရင်း ၀င်လုပ်ခဲ့တာ” ဟု ဦးခင်ဦးက ရန်ကုန်မြစ်ဘက်ကို တစ်ချက် ငေးကြည့်ရင်း ပြောသည်။
ငါးဖမ်းသမားဘဝ လုပ်ကိုင်ရာတွင် ခက်ခဲကြမ်းတမ်းခြင်းများရှိပြီး မကြာခဏ အသက်အန်္တရာယ်များ ကြုံတွေ့ရသော်လည်း အတွေ့အကြံုရှိသူများ၏ လုပ်ကိုင်ဆုံးမမှုများခံယူပြီး အသက်ရှင်ရပ်တည်ရေးအတွက် ငါးဖမ်းသမားဘဝကို ခင်တွယ်စွာ လုပ်ကိုင် ဖြစ်ကြောင်း အားတက်သရော ပြောဆိုသည်။
ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသည့် ပင်လယ်လှိုင်းကို အန်တုပြီး ဦးခင်ဦးအနေဖြင့် အဆိုပါ ငါးဖမ်းစက်လှေပေါ်တွင် ၁၅ နှစ်ကျော် ကြာသည့်တိုင်အောင် လုပ်ကိုင်ခဲ့ကာ တစ်လ ၃၀၀၀ ကျပ်သာ ရရှိသည့် ငါးဖမ်းသမားကလေးဘဝမှ ယခုအချိန်တွင် တစ်လလျှင် ကျပ်တစ်သိန်းတစ်သောင်းခန့်ကနေ တစ်သိန်းရှစ်သောင်းရသည့် ဒေသအခေါ် ရေရှု (ရေဒါကိုကြည့်ရှုပြီး ငါးရနိုင်၊မရနိုင် ကြည့်ရှုပြီး ငါးဖမ်းလှေသမားများကို ကြီးကြပ်ရသောသူ) တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ယင်းအထက်တွင် စက်ဆရာ၊ ပဲ့နင်းငယ်၊ ပဲ့နင်းသာရှိ်ကြောင်း ဆိုလေသည်။
ဦးခင်ဦးလိုက်ပါသည့် ငါးဖမ်းလှေပေါ်တွင် ပျမ်းမျှလူ ၂၅ ဦးလိုက်ပါပြီး အသက် ၁၈ နှစ်မှ အသက် ၄၀ ကြားရှိ အမျိုးသားလုပ်သားများ ဖြစ်ကြသည်။ ယင်းတို့အနေဖြင့် တစ်နှစ်လျှင်လေးခါ ပျှမ်းမျှငါးဖမ်းထွက်ရပြီး တစ်ကြိမ်ထွက်လျှင် ရေပြင်တွင် သုံးလခန့် ကြာမြင့်တတ်ကြောင်း ဆိုသည်။
လက်ရှိကမ်းကပ်နားနေသည့် ငါးဖမ်းလှေများ ငါးဖမ်းသွားရသည့် နေရာအများစုမှာ မွန်၊ တနင်္သာရီနှင့် ဧရာဝတီတိုင်း ဒေသကြီးဘက်တွင် အဖမ်းများကြောင်းဆိုသည်။ ယင်းသို့ငါးဖမ်းရာတွင် ဧရာဝတီတိုင်း ဒေသကြီးဘက်တွင် ပုစွန်အဖမ်းများပြီး မွန်၊ တနင်္သာရီ တိုင်းဒေသကြီးဘက်သို့ ငါးသီးသန့် ဖမ်းကြောင်း ယင်းလုပ်ငန်းအကြောင်း ပြောပြသည်။
ယင်းလိုက်ပါသည့် ငါးဖမ်းလှေသည် ဧရာဝတီတိုင်း ဒေသကြီးဘက်တွင် နိုင်ငံခြားပို့ကုန် တစ်ခုဖြစ်သည့် ကျားပုစွန်ခေါ်သည့် Tiger ပုစွန်များ ကို ဖမ်းသည့် လုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်နေ ကြောင်း ဆက်လက်ပြောသည်။ ကျား ပုစွန်များဖမ်းရာတွင် အကောင်ကြီးများ အား နိုင်ငံခြားပို့ကုန်အဖြစ် ရွေးချယ် ပြီး ယင်းထဲမှ အပယ်များအား ပြည် တွင်းသို့ ရောင်းချကြောင်း ပွင့်လင်းစွာ ပြောပြသည်။
“ကျွန်တော်တို့က အကောင်ရေနဲ့ သွားတာ၊ တစ်စည်းကိုဆိုရင် အကောင် ၄၀ ရရင်လည်းရတယ်။ ၁၀ ကောင် ရရင်လည်းရတယ်။ အကြီးဆုံးကတော့ တစ်ကောင်တည်းကိုပဲ တစ်ဆယ်သား၊ ဆယ့်ငါးကျပ်သားရှိတယ်” ဟု ဦးခင်ဦးကဆိုသည်။
ကြမ်းတမ်းသည့် ငါးဖမ်းသမားများ ဖြစ်သည့်အတွက် အစဉ်အမြဲ စိန်ခေါ်နေသော သဘာဝစိန်ခေါ်မှုများ ရင်ဆိုင်ရသကဲ့သို့ လုပ်ငန်းခွင်အတွင်း လုပ်ကိုင်နေတုန်း ငါးဖမ်းပိုက်ကြိုးများ ပြတ်ခြင်း၊ ငါးဖမ်းပိုက်များ ရိုက်မိခြင်းများကြောင့် မတော်တဆ ထိခိုက်မှုများ မကြာခဏ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည့်အတွက် သတိထားကာလုပ်ကိုင်ရကြောင်း ဆိုသည်။
ဦးခင်ဦးက “ကျွန်တော်တို့ ပိုက်တွေဘာတွေ ဆွဲကြတာက အန္တရာယ် ဖြစ်တာတွေပဲ။ ပိုက်ကိုဆွဲထားတဲ့ကြိုး မခိုင်ရင် ပြန်ပြီးရိုက်မိတာတွေရှိတယ်။ ရိုက်မိပြီး မူးပြီးကျသွားတာတွေ ရှိတယ်။ လှိုင်းလေနဲ့ လုပ်ရတာဆိုတော့ မျက်စိလျင်လျင်၊ နားလျင်လျင်ထားရတယ်” ဟု ဆိုသည်။
ငါးဖမ်းလုပ်ငန်းသည့် အန္တရာယ်မျိုးစုံ ကြံုတွေ့ရကြောင်း ငါးဖမ်းပိုက်များပျက်ခြင်း၊ စက်လှေပန်ကာ တစ်ခုတစ်ခုနှင့် ငြိသည့်အခါမျိုးတွင် မဆင်းချင်သော်လည်း တာဝန်အရ ရေထဲဆင်းကာ ပြင်ရခြင်း၊ ဖယ်ရခြင်းများရှိကြောင်း ဆိုသည်။
ထိုသို့ ဆင်းသည့်အခါမျိုးတွင် ဘေးပတ်လည်ကို သတိထားရကြောင်း ရေနက်ပိုင်းတွင် ပင်လယ်အတွင်း ဆင်းမည်ဆိုပါက သွေးထွက်လျှင် မဆင်းရကြောင်း ထိုသို့ဆင်းပါက သွေးညှီန့ံကြောင့် ငါးမန်းများရောက်လာပြီး ရန်ပြုခြင်းများရှိကြောင်း ယင်းအတွေ့ အကြံုများကို ပြန်ပြောလေသည်။
ယင်းအနေဖြင့် ငါးဖမ်းလုပ်သက်အားဖြင့် ၁၅ နှစ်ကာလ ရှည်ကြာခဲ့သည့်အတွက် မြန်မာနိုင်ငံအတွက် ၀မ်းနည်းကြေကွဲစရာ အတိတ်ဆိုးတစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည့် နာဂစ်မုန်တိုင်း တိုက်ခတ်စဉ်ကာလအတွင်း ငါးဖမ်းလှေပေါ်တွင်သာ ရှိခဲ့ကြောင်း ထိုစဉ်က ကြံုတွေ့ခဲ့ရသည့် ငါးဖမ်းသမားဘဝ အတွေ့အကြံု၊ အဖြစ်အပျက်များအားဆိုလေသည်။
ထိုစဉ်ကာလက မုန်တိုင်းဖြစ်မည့် သတင်း ၄ နာရီ ကြိုတင်ကြားရသည့်အတွက် ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီးအတွင်းရှိ မိကျောင်း အရမ်းပေါသည့်ကဒုံ (ကဒုံကနိ)နေရာ အနီးကမ်းစပ်တွင် ငါးဖမ်းလှေသုံးစီးကို ရေထွက်ပေါက်ချင်း ချိတ်ဆက်ပူးချည်ပြီး မိကျောင်းများရှိသည့် ဦးရှင်ကြီးမိန်းမလှကျွန်းသို့ ငါးဖမ်းလှေမှကြိုးများ သွားရောက်ချည်ရကြောင်း၊ လေမုန်တိုင်းတိုက်သဖြင့် လှိုင်းလုံးများ တက်လာသည့်အခါ နာဂစ်လှိုင်းလုံးများဘက် ဦးတည်ကာ တစ်ညလုံး စက်ကုန်ဖွင့်မောင်းကာ အသက်အန်္တရာယ်ကို အလူးအလဲရင် ဆိုင်ခဲ့ရကြောင်း ပြောပြသည်။
“အန္တရာယ်ကတော့ အမျိုးမျိုးကြံုဖူးတယ်။ နာဂစ်မှာဆို ကျွန်တော်တို့ အလူးအလဲခံရတာ။ လေးနာရီထိုးကတည်းက ဒုက်္ခရောက်တာပေါ့။ အဲဒါနဲ့ လတာနုန်းကို ထိုးစိုက်ပြီး ကြိုးချည်ရတာ။ အောက်ဆင်းရတာလည်း အန္တရာယ် ကြည့်ရသေးတယ်။ သူတို့က ရေငန်ဆိုတော့ မိကျောင်းပေါတယ်။ တကယ်လည်း တိုက်လာရော ကမ်းစပ်မှာချည်ထားတဲ့ သစ်ပင်ပါကျွတ် ထွက်တဲ့အထိ ခံခဲ့ရတယ်” ဟု ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည့် ဘေးအန်္တရာယ်များအကြောင်း ပြောလေသည်။
ယခုနှစ်ပိုင်းအတွင်း ငါးဖမ်းပင် လယ်ပြင်အတွင်း ငါးဖမ်းသမားအများစုအနေဖြင့် ငါးဖမ်းရာတွင် ငါးအရနည်းလာခြင်းများ ကြံုတွေ့ရခြင်းများ ရှိလာသည်ဟုဆိုသည်။ ထိုသို့ ငါးအရနည်းလာရခြင်းမှာ ငါးဖမ်းရာတွင် ငါးသားပေါက်များပါလာခြင်းနှင့် ထိုင်းဘက်မှ လာရောက်ခိုးဖမ်းခြင်းများ ကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြသည်။
“ငါးက မနှစ်ကတည်းကနေ ဒီနှစ်အထိ ရှားလာတာပေါ့။ အရင်နှစ်တွေကတော့ အသင့်အတင့်လောက် ရတယ်။ ဒီနှစ်မှာကျတော့ အကုန်လုံးက သွားနေကြတော့ ပိုက်ထဲငါးသား ပေါက်လေးတွေအထိ ပါလာတော့ မျိုးတုံးကုန်တာပေါ့” ဟု သူ့အမြင်ကိုပြောပြသည်။ ယခုအချိန်ဆိုလျှင် ငါးရစ်ပေါပြီး နွေရာသီဖြစ်သည့် တပေါင်း၊ တန်ခူးဆိုလျှင်တော့ ငါးများရှားသွားတတ်ကြောင်း ဆက်လက်ပြောသည်။
ဦးခင်ဦး၏ဇာတိမှာ ဒေးဒရဲမြို့ ဖြစ်ပြီး လုပ်ကိုင်သည့်ကာလ ကြာရှည်မှုအလျောက် တစ်ဖက်တွင်လည်း သမီးသုံးယောက်၊ သားတစ်ယောက်၏ ဖခင်ဖြစ်သည့် အိမ်ထောင်ဦးစီးဘဝကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေသူ ဖြစ်သည်။ ငါးဖမ်းသမားဖြစ်သည့်အတွက် မိသားစုအတွက် အချိန်များ မပေးနိုင်သော်လည်း ရံဖန်ရံခါ အလုပ်နားလျှင် မိသားစုထံသွားရောက် တွေ့ဆုံခြင်းများရှိကြောင်း ဆိုလေသည်။
ဦးခင်ဦး၏ မိသားစုဝင်အများစုသည့် စက်ရုံအလုပ်ရုံများတွင် လုပ်ကိုင်သူများဖြစ်ပြီး ယင်းကဲ့သို့ ငါးဖမ်းလုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိချေ။ လက်ရှိအချိန်တွင် သူ့အနေဖြင့် ငါးဖမ်းသမားအဖြစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်မှာ အသက် ၄၂ နှစ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သဖြင့် အသက်အရွယ်ကြီး မြင့်လာခြင်းကြောင့် တခြားအလုပ် ပြောင်းလုပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း ယင်းရည်ရွယ်ချက်အား ပြောပြသည်။
“အသက်ကြီးပိုင်း ရောက်လာတော့ ဒီအလုပ်နဲ့ မအပ်စပ်တော့ဘူး။ မလုပ်နိုင်တော့ဘူး။ အသက်ကြီးလာရင် လှိုင်းဒဏ်၊ လေဒဏ်ခံရတာတစ် ကြောင်း၊ မလုပ်နိုင်ရင်လည်း သူများ အပြောအဆိုခံရတာတစ်ကြောင်းပေါ့။ ကျွန်တော် ဒီလှေပေါ်မှာ အသက် ၆၀ လောက်ရှိနေတဲ့ အဘိုးကြီးတစ်ယောက် ရှိခဲ့တယ်။ အဲဒါသူလည်း တစ်ခါတည်းလုပ်ရင်းနဲ့ လှေပေါ်မှာတင် ဆုံးသွား တာကြံုဖူးလို့လည်း စဉ်းစားမိတာဖြစ်တယ်” ဟု အလုပ်ပြောင်းလုပ်ရန် ရည်ရွယ်သည့်အကြောင်းကို ပြောလေသည်။
ဦးခင်ဦး၏ ထူးခြားချက်မှာ လှေလုပ်သားအဖြစ် စတင်လုပ်ကိုင်သည့် ကာလမှစပြီး ယနေ့အချိန်အထိ အခြား ငါးဖမ်းစက်လှေများသို့ ပြောင်းရွှေ့လုပ်ကိုင်ခြင်းမရှိဖူးကြောင်း။ မပြောင်းရွှေ့သည်မှာ “စလုပ်ကတည်းကပဲ။ မပြောင်းဖူးဘူး။ တစ်လှေနဲ့ တစ်လှေပြောင်းရင် လူအသစ်တွေနဲ့ ပေါင်းရလွန်းလို့၊ အမူးသမား၊ အရူးသမားတွေနဲ့တွေ့ရင် ကိုယ်ပဲ စိတ်ဆင်းရဲရလွန်းလို့” ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလေသည်။
စီးပွားရေးမပြည့်စုံခြင်း၊ အဖိနှိပ်ခံဘဝကို ကိုယ်တိုင်ကျော်ဖြတ်လာသည့် အတွက်လည်း ပညာရေး ကောင်းစွာမသင်ကြား နိုင်ခဲ့ခြင်းများကြောင့် မိမိသားသမီးများအား သူ့လို အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း မလုပ်စေချင်သည်မှာ ယင်း၏ ရင်တွင်းမှ ဆန်္ဒတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ဦးခင်ဦးကဆိုသည်။
“ကျွန်တော့်ကလေးတွေက ကိုးတန်း၊ ဆယ်တန်းရောက်ပြီ။ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ လုပ်ကျွေးရတာပေါ့။ ယောက်ျားလေးက နို့ညှာတစ်ယောက် ပဲပါတာ။ သူက ဒီအလုပ်တွေ စိတ်မဝင်စားဘူး။ ပညာတတ်ဖို့ပဲ။ ကျွန်တော့် အနေနဲ့ကတော့ ကိုယ့်သားသမီးတစ်ယောက်ကို ပညာတတ်ကြီး ပိုဖြစ်စေချင်တာပေါ့” ဟု မိမိသားသမီးများ အနာဂတ်ကို ပီပြင်စွာပုံဖော်စေလိုသည့် ဦးခင်ဦးသည် ငါးဖမ်းစက်လှေကြီးပေါ် ပြန်တက်သွားပြီး ငါးဖမ်းပိုက်များကို သေချာစစ်ဆေးရင်း ကျန်ခဲ့လေသည်။
စိုင်းဟန်
The Ladies News Journal
https://www.facebook.com/News.TheLadies
သားသမီးေတြကို ပညာတတ္ျဖစ္ေစခ်င္သည့္ ငါးဖမ္းသမား ဦးခင္ဦး
Reviewed by သတင္းစံုေပ်ာ္၀င္အိုးၾကီး
on
September 28, 2015
Rating: 5
![](http://1.bp.blogspot.com/-Itt_rT43nBE/VgkmdvIwjMI/AAAAAAAAINI/7NuAbHj_Myw/s72-c/2.jpg)
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment