![](http://www.searchmyanmar.com/files/click_img/m_20140812_144730_046275.jpg)
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႏွင့္ မလွမ္းမကမ္း ျမစ္သံုးစင္း ဆံုရာတြင္ နစ္ျမဳပ္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း ၄ဝဝ ခန္႔ ၾကာျမင့္ၿပီ ျဖစ္သည့္ ဓမၼေစတီ ေခါင္းေလာင္း ေတာ္ႀကီးကို ၾသဂုတ္ ၁ဝ ရက္တြင္ ဒုတိယအႀကိမ္ ေရငုပ္သမား မ်ားျဖင့္ ရွာေဖြလ်က္ရွိရာ သာေကတ ၿမိဳ႕နယ္ ႐ႈခင္းသာႏွင့္ ေအးရွားပိြဳင့္ ဘုိးလင္းစင္ တာဝင္း အေနာက္ဘက္ကမ္း မွ လာေရာက္ၾကည့္႐ႈ ေလ့လာသူ မ်ားျပားလ်က္ရွိသည္။
အဆုိပါ ေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီး ဆယ္ယူေရးတြင္ ဦးစံလင္းက ဦးေဆာင္၍ ဆလံု ေရငုပ္သမားမ်ား၊ ေကာ့ေသာင္းမွ ေရငုပ္သမားမ်ားႏွင့္ တပ္မေတာ္မွ ေရငုပ္စစ္သည္မ်ား အပါအဝင္ စုစုေပါင္း လူအင္အား ၈ဝ ခန္႔ျဖင့္ ေဆာင္ရြက္လ်က္ ရွိသည္။ ထိုသုိ႔ ရွာေဖြရာတြင္ ေခါင္းေလာင္း ဆယ္ယူမည့္ ေနရာသည္ ျမစ္လယ္၌ ရွိၿပီး ၾသဂုတ္ ၁ဝ ရက္တြင္ ပထမေန႔ အျဖစ္ စတင္ကာ နံနက္ ၁၁ နာရီခြဲတြင္ ျမစ္ေရတက္ၿပီး ေရလည္ခ်ိန္ ၁၂ နာရီတြင္ တစ္ႀကိမ္၊ ေရျပည့္ခ်ိန္ ၂ နာရီတြင္ တစ္ႀကိမ္ ငုပ္ခဲ့သည္။ ၾသဂုတ္ ၁၁ ရက္တြင္ ဒုတိယေန႔ အျဖစ္ အဆုိပါ အခ်ိန္ဇယား အတုိင္း ထပ္မံငုပ္ခဲ့ေၾကာင္း ထိုေခါင္းေလာင္း ဆယ္ယူေရး စီမံကိန္းမွ သိရသည္။
အဆုိပါ ဓမၼေစတီ ေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီးအား ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ မတုိင္မီ ပထမဆံုး ပုဂၢလိက သီးသန္႔တူးေဖာ္ျခင္း အျဖစ္ ရွာေဖြခဲ့ေသာ ယဥ္ေက်းမႈ ဝန္ႀကီးဌာန၊ သမုိင္း သုေတသနဌာနႏွင့္ အမ်ဳိးသား စာၾကည့္တုိက္ ဦးစီးဌာန ျမန္မာ့သမုိင္း အဖြဲ႕မွ ပါေမာကၡ(ၿငိမ္း) ဦးေက်ာ္က ”ကြၽန္ေတာ္တုိ႔အဖြဲ႕က ၁၂ ဦး အဖြဲ႕ျဖစ္ၿပီး ေရႊတိဂံု ေစတီေတာ္မွာ ေခါင္းေလာင္းႀကီး ရွိခဲ့တာလည္း မွန္ကန္ေၾကာင္း၊ ျမစ္ဆံုမွာ နစ္ျမဳပ္ခဲ့ၿပီး ဆယ္ယူမည့္သူ မရွိခဲ့တာလည္း မွန္ကန္တဲ့အတြက္ ၁၉၅၂-၅၃ ခုႏွစ္မွာ ႏုိင္ငံေတာ္ အႀကီးအကဲထံ တူးေဖာ္ရွာေဖြခြင့္ စာတင္ၿပီး ပထမဆံုး ဆယ္ယူေရး လုပ္ခဲ့ၾကပါတယ္” ဟု ေျပာၾကားသည္။
”အဲဒီဆယ္ယူေရးမွာ သံုးပတ္ၾကာၿပီး ေရေအာက္မွာ သေဘၤာပ်က္လို ေတြ႕ခဲ့ရတယ္။ ”တစ္ရက္မွာေတာ့ သေဘၤာပ်က္ ေတြ႕ခဲ့ၿပီး ေဘးမွာ ဂ်င္ပုံလုိ႔ ထင္ရတဲ့ ေျမဝါေက်ာက္ စရစ္ေတြ ဖုံးအုပ္ေနတဲ့ အရာတစ္ခုကုိ နင္းမိ စမ္းမိေၾကာင္း ေရေနာက္ကိ်ေနတဲ့ အတြက္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းေတာ့ မေတြ႕ရပါဟု ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ အဖြဲ႕ရဲ႕ ေရငုပ္သမား တစ္ဦး ေျပာလာတဲ့ အတြက္ ေသခ်ာသိရေအာင္ ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္တုိင္ ဆင္းၿပီး ငုပ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအခါ ေရေအာက္မွာ ေရစီးသန္ၿပီး ေရေတြက ေနာက္က်ိေနေတာ့ ကုိင္စရာမရွိတဲ့ အတြက္ ထုိဂ်င္ပုံသဏၭာန္ အဝုိင္းကုိ ကုိင္တြယ္စဥ္ ေခ်ာ္သြားပါက သူ႔ရဲ႕နံေဘးမွာရွိတဲ့ သေဘၤာပ်က္အတြင္း က်သြားရင္ ျပန္ထြက္ဖုိ႔ မလြယ္ဘူး၊ ေအာက္ေျခအထိ ငုပ္ရန္လည္း မလြယ္ကူတာေၾကာင့္ ျပန္တက္ခဲ့ပါတယ္” ဟု ေျပာသည္။
အဆုိပါ ေရငုပ္သမား၏ ထပ္မံေျပာၾကား ခ်က္အရ ေရငုပ္ခဲ့စဥ္ ေထြေထြထူးထူးေတြ႕ ႀကံဳခဲ့မႈမရွိဘဲ ေခါင္းေလာင္းလုိ႔ ယူဆရေသာ ဂ်င္ပုံသဏၭာန္ အလုံးႀကီးႏွင့္ စီဘီပ်က္ (သေဘၤာပ်က္) ရွိေနတာကေတာ့ အခုိင္အမာ ျဖစ္ေၾကာင္း ေရႊဆင္းတု ႐ုပ္ပြားေတာ္ေတြနဲ႔ ရတနာပစၥည္းေတြ၊ အျခားေခါင္းေလာင္းနဲ႔ သက္ဆုိင္တဲ့ အေထာက္အထားေတြကုိေတာ့ မေတြ႕ခဲ့ရေၾကာင္း ဦးေက်ာ္၏ ေျပာၾကားခ်က္ မ်ားအရ သိရသည္။
နာဂစ္မုန္တုိင္း အၿပီးတြင္ ရန္ကုန္ျမစ္ေၾကာင္း ရွင္းလင္းေရး လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားတြင္ သေဘၤာပ်က္မ်ား ရွာေဖြဆယ္ယူေရး၌ အေမရိကန္ ေခတ္မီ သေဘၤာမ်ားျဖင့္ ဆယ္ယူခဲ့မႈမ်ားတြင္ အဆုိပါ ေခါင္းေလာင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ မည္သည့္ အခ်က္အလက္ တစ္စုံတစ္ရာမွ မေတြ႕ရေၾကာင္း သိရသည္။ ေရငုပ္သမား ဦးေက်ာ္တုိ႔အဖြဲ႕ ဆယ္ယူၿပီးေနာက္ ထပ္မံ၍ အဖြဲ႕(၁၂)ဖြဲ႕ ဆယ္ယူခဲ့ၿပီး ျပည္ပမွ အဖြဲ႕(၃)ဖြဲ႕ ပါဝင္ေၾကာင္း သိရသည္။ အစုိးရသစ္ လက္ထက္ ယခုႏွစ္ဆန္းပုိင္းတြင္ က်ဳိက္ထီးေဆာင္း ဆရာေတာ္ႀကီးမွ ရွာေဖြခဲ့ၿပီး ယခုအခါ ဦးစံလင္းမွ ထပ္မံရွာေဖြ ဆယ္ယူ ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
ဓမၼေစတီ ေခါင္းေလာင္းႀကီး ရွိသည္ဟု ယူဆရေသာ ျမစ္ဆုံေနရာတြင္ အဂၤလိပ္ လက္ထက္၌ ပုစြန္တုပ္ေကြး ေခါင္းပုိင္း ေပၚေနၿပီ ဟူ၍ ေျပာဆုိခဲ့ဖူးေၾကာင္း၊ အဂၤလိပ္ႏွင့္ ႐ုရွားမွ သိပၸံနည္းက် အေထာက္အကူ ပစၥည္းမ်ားျဖင့္ ရွာေဖြ ေထာက္လွမ္းခဲ့ရာတြင္ သံထည္ပစၥည္း ရွိေၾကာင္း သိရွိခဲ့ၿပီး သေဘၤာပ်က္မ်ား ရွိသည္ကုိလည္း လက္ခံေၾကာင္း၊ ျပည္ပ အကူအညီျဖင့္ ေခၚယူကာ တူးေဖာ္ မည္ဆုိလွ်င္ ေငြေၾကးကုန္က်မႈ မ်ားျပားႏုိင္ၿပီး စင္ကာပူ ကုမၸဏီမွ အကုန္အက်ခံ၍ တူးေဖာ္ ေရး ကိစၥအား ညိႇႏႈိင္းခဲ့ရာ ေတာင္းဆုိခ်က္မ်ား မ်ားျပားသည့္အတြက္ မလုပ္ေဆာင္ႏုိင္ခဲ့ေၾကာင္း၊ သမုိင္း သုေတသန၏ အစီအစဥ္ျဖင့္သာ ရွာေဖြေလ့လာခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ယဥ္ေက်းမႈ ဝန္ႀကီးဌာန သမုိင္းသုေတသန ႏွင့္ အမ်ဳိးသား စာၾကည့္တုိက္ ဦးစီးဌာနမွ တာဝန္ရွိသူ တစ္ဦးထံက သိရသည္။
Credit: ျမ၀တီ
No comments:
Post a Comment