ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အပါအ၀င္ အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ လုပ္ႀကံခံရမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ ယေန႔တုိင္ ျပည့္စံုေသာ သမုိင္း မွတ္တမ္းကို ႏုိင္ငံေတာ္ အဆင့္မွ ျပဳစုထုတ္ျပန္ျခင္း မရွိ
ေနမင္း
၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္ ၁၉ ရက္ စေနေန႔ နံနက္ ၁၀ နာရီ ၃၇ မိနစ္၀န္းက်င္မွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ အတြင္း၀န္မ်ား႐ံုး အတြင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္မ်ား လုပ္ႀကံခံရစဥ္အခ်ိန္က ဤစာေရးသူသည္ လသားခန္႔အရြယ္သာ ရွိခဲ့ပါသည္။ ဆရာသမား လူႀကီးမ်ား၏ တဆင့္ေျပာၾကားခ်က္၊ စာနယ္ဇင္းႏွင့္ သတင္းစာေဆာင္းပါးမ်ားကုိ ဖတ္႐ႈေလ့လာခ်က္အရသာ ဤႏိုင္ငံေတာ္လုပ္ႀကံမႈႀကီးအေၾကာင္းကို သိရွိခြင့္ရခဲ့ပါသည္။ လုပ္ႀကံမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ စိတ္ကူးယဥ္ဇာတ္လမ္းမ်ားလည္း ငယ္စဥ္ကေလးဘ၀က ၾကားခဲ့ဘူးသည္မ်ားလည္း ရွိခဲ့ပါ၏။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ ယေန႔တုိင္မေသေသးဟုပင္ အလြန္ နားေထာင္ေကာင္းလွေသာ ပါးစပ္ရာဇ၀င္မ်ားျဖင့္ လူႀကီးသူမမ်ားက စာေရးသူတုိ႔ငယ္စဥ္တြင္ ပံုျပင္သဖြယ္ ေျပာဆုိသည္ကုိလည္း ႀကံဳခဲ့ဘူးပါ၏။
စာေရးသူတုိ႔ ျမန္မာ့လူ႔အဖြဲ႕အစည္းသည္ အေၾကာင္းအက်ဳိးကုိ ေ၀ဖန္ဆန္းစစ္မႈ အားနည္း၏။ အတိတ္ကုိလည္း လြယ္လြယ္ႏွင့္ေမ့၍ ပစၥဳပၸန္တြင္ သာသာယာယာ ေနတတ္ၾက၏။ လူတေယာက္ကုိ ခ်စ္လွ်င္ ခ်စ္သလို တခမ္းတနား စာဖြဲ႕ေျပာဆုိတတ္သလုိ မုန္းလွ်င္လည္း မုန္းသလုိ လူတေယာက္၏ ဘ၀တေလွ်ာက္လံုး၊ ထုိသူ၏ မ်ဳိးႏြယ္စဥ္ဆက္တခုလံုး ေခါင္းမေဖာ္ႏိုင္ေအာင္ ဟုတ္တာေရာ မဟုတ္တာေရာ သိမ္းႀကံဳးေျပာဆုိတတ္သည့္ အက်င့္စ႐ုိက္မ်ားကုိ ဘ၀တြင္ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ဘူးပါ၏။ အထက္ပါ အက်င့္စ႐ုိက္မ်ားသည္ အဆုိပါ လူ႔အဖြဲ႕အစည္း၏ ျဖတ္သန္းရေသာ မွတ္တမ္းမဲ့ အတိတ္သမုိင္းေၾကာင္းႏွင့္ သမုိင္းမွတ္တမ္းကုိ တန္ဖုိးထားရေကာင္းမွန္း မသိမႈက အဆိုပါလူမ်ဳိး၏ ဗီဇတြင္ အျမစ္တြယ္ေနေသာ အေခ်ာင္သမားစိတ္ဓာတ္၊ မင္းေလာင္းေမွ်ာ္၀ါဒတုိ႔ကို ေမြးထုတ္ခဲ့ေလေရာ့သလားဟု စာေရးသူေတြးမိပါသည္။ စာေရးသူတုိ႔သည္ မိမိကုိယ္တုိင္ႏွင့္ မိမိေနထုိင္ရာ လူ႔အဖြဲ႕အစည္း၏ စ႐ုိက္သေဘာကို မညႇာမတာ ေ၀ဖန္ဆန္းစစ္ဖို႔ေတာ့ လုိအပ္ေနၿပီဟု အလ်င္းသင့္၍ တင္ျပလုိပါသည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအပါအ၀င္ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ လုပ္ႀကံခံရမႈႏွင့္ပတ္သက္၍ ယေန႔တုိင္ ျပည့္စံုေသာ သမုိင္းမွတ္တမ္းကို ႏုိင္ငံေတာ္အဆင့္မွ ျပဳစုထုတ္ျပန္ျခင္းမရွိဘဲ၊ လူပုဂၢိဳလ္တဦးခ်င္းက ႏိုင္ငံေတာ္ လုပ္ႀကံမႈ အမႈတြဲမွတ္တမ္း၊ သတင္းစာပါ မွတ္တမ္းမ်ားကုိ ကုိးကား ေရးသားထားခ်က္မ်ားသာ ရွိပါသည္။ ထုိစဥ္က ေခတ္ၿပိဳင္ပုဂၢိဳလ္မ်ားႏွင့္ တာ၀န္ရွိအစိုးရသည္ အဘယ္ေၾကာင့္ ႏုိင္ငံေတာ္လုပ္ႀကံမႈႀကီး၏ ေနာက္ကြယ္မွ ျဖစ္ရပ္မွန္မ်ားကုိ ေကာ္မရွင္ျဖင့္ စံုစမ္းေဖာ္ထုတ္၍ လူထုထံ ရွင္းလင္းတင္ျပရန္ ပ်က္ကြက္ခဲ့ရသလဲ။ ျမန္မာလူထုကလည္း မိမိတို႔၏ အာဇာနည္သူရဲေကာင္းမ်ား လုပ္ႀကံခဲ့ရသည့္ အမႈျဖစ္စဥ္မွန္ကုိ ဂဃနဏ သိရွိရေအာင္ ေဖာ္ထုတ္ေပးခဲ့ဖို႕ ေတာင္းဆုိရေကာင္းမွန္း ဘာေၾကာင့္ မသိခဲ့ရသလဲ။ အစိုးရအဆက္ဆက္ကလည္း ယင္းတာ၀န္ကုိဘာေၾကာင့္ ပ်က္ကြက္ခဲ့သလဲ။ အတိတ္သမုိင္းမွန္ကုိ ေဖာ္ထုတ္မွတ္တမ္းတင္ သင္ခန္းစာယူရန္ မႀကိဳးစားဘဲ အျခားသူပါးစပ္ဖ်ားမွ ေျပာစကားတြင္ လမ္းဆံုးေနၾကလွ်င္ စာေရးသူတုိ႔ လူမ်ဳိးသည္ ကမၻာ့အလယ္တြင္ မ်က္ေစ့သူငယ္၊ နားသူငယ္ျဖင့္ အရာမ၀င္ ဟုိလူလာ မ်က္ႏွာခ်ဳိေသြးရ၊ ဒီလူလာ မ်က္ႏွာခ်ဳိေသြးရႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေျပာသည့္ ဖာႏိုင္ငံျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္ေတာ့မည္ကို သတိျပဳၾကပါဟု အသိေပးလုိပါသည္။
၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ႏွစ္ကုန္ပုိင္းတြင္ အင္းစိန္ေထာင္ ၆ တုိက္ ၆ ခန္းတြင္ ျပည္သူ႔ရဲေဘာ္ ဗိုလ္စက္ေရာင္ေခၚ ဗိုလ္ခင္ေမာင္က ၎မေသမီွရက္ပိုင္း လပုိင္းအလုိတြင္ ထူးထူးျခားျခား ျမန္မာႏုိင္ငံႏွင့္ပတ္သက္ေသာ တာ၀န္ တခ ုစာေရးသူအား ေပးပါသည္။ ဒီတာ၀န္ကို မင္းပဲ ထမ္းေဆာင္ႏိုင္လိမ့္မည္ဟု ယံုၾကည္၍ ေပးရျခင္းျဖစ္သည္ဟု ေျပာပါသည္။ သူေပးေသာတာ၀န္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္မ်ား လုပ္ႀကံခံရမႈတြင္ တရားခံဦးေစာ ေနာက္ကြယ္၌ နယ္ခ်ဲ႕သမားမ်ား ရွိေနၾကသည္ဟု ခပ္လြယ္လြယ္ ေကာက္ခ်က္ဆဲြမႈကုိသာ ျမန္မာ့ သမုိင္းတြင္ ေပၚေပါက္ေနသည္၊ အမွန္တကယ္ အဓိက ဇစ္ျမစ္ လက္သည္တရားခံမွာ ဖဆပလ အစိုးရအတြင္းက အာဏာရ ဆုိရွယ္လစ္ပါတီ ေခါင္းေဆာင္ပိုင္း ကိုယ္တုိင္ပါ၀င္ေနျခင္းႏွင့္ စပ္ဆုိင္သည့္ သမုိင္း၏ အတြင္းေရးအခ်ဳိ႕ကုိ ဗိုလ္စက္ေရာင္က စာေရးသူအား ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆုိခဲ့ပါသည္။
စာေရးသူက စာေရးသူ ေမြးကာစ ကေလးဘ၀တြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ႏုိင္ငံေတာ္ လုပ္ႀကံမႈႀကီးႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေထာင္ထဲ၌ ၁၄ ႏွစ္ေနရဦးမည့္ အသက္ ၄၀ ေက်ာ္ စာေရးသူအား ေဖာ္ထုတ္ေပးရန္ တာ၀န္ေပးေသာ ဗိုလ္စက္ေရာင္ကုိ အန္ကယ္တို႔ ေခတ္က ျဖစ္ခဲ့တဲ့ဇာတ္လမ္း၊ အန္ကယ္ကိုယ္တုိင္လည္း တစိတ္ တပုိင္း ပါ၀င္ပတ္သက္ပါလ်က္ အန္ကယ္မေဖာ္ထုတ္ခဲ့ဘဲ ဘာေၾကာင့္ က်ေနာ့္ကုိ အခါေႏွာင္းမွ လူမုိက္ငွားသလုိ ခုိင္းရတာလဲဟု မေက်မခ်မ္း ျပန္ေျပာခဲ့ပါသည္။ ဗုိက္စက္ေရာင္က မင္းက ဥပေဒပညာေရာ ေရွ႕ေနပညာပါတတ္႐ံုမက သတင္းသမားလည္း ျဖစ္လုိ႔ သမုိင္းတာ၀န္ကုိ လက္ဆင့္ကမ္းေပးလုိက္တာပါ။ ငါက ေက်ာင္းဆရာနဲ႔ စစ္သားပဲ လုပ္ခဲ့ဘူးတယ္။ အမွန္ကိုသိ႐ံုနဲ႔ အမွန္တရားကုိ ေပၚေအာင္ေဖာ္တာ မတူဘူး။ ဒီအလုပ္က မင္းလုပ္တတ္ပါတယ္၊ လုပ္ႏိုင္ပါတယ္ဟုေျပာၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္လုပ္ႀကံမႈႀကီးႏွင့္ ဆက္စပ္ေသာ အေရးႀကီး အခ်က္အလက္ဆုိသည္မ်ားကုိ စာေရးသူအား ေျပာျပခဲ့ပါသည္။ စာေရးသူကလည္း ေသခါနီး လူတေယာက္ စိတ္ခ်မ္းသာလွ်င္ ၿပီးေရာသေဘာျဖင့္သာ နားေထာင္ခဲ့ပါသည္။ ဤသို႔ျဖင့္ ၁၉၄၆/၄၇ ၀န္းက်င္ ဗုိလ္စက္ေရာင္ ကိုယ္တုိင္ေတြ႕ႀကံဳရသည့္ ႏုိင္ငံေရးဘ၀ႏွင့္ ႏုိင္ငံေတာ္ လုပ္ႀကံမႈႀကီးႏွင့္ ပတ္သက္စပ္ဆုိင္ေသာ အခ်က္အလက္မ်ားကုိ စာေရးသူ သိရွိ နားေထာင္ခြင့္ႀကံဳခဲ့ပါသည္။
ႏုိင္ငံေတာ္ လုပ္ႀကံမႈႏွင့္ပတ္သက္၍ အဓိကတရားခံမွာ ဦးေစာျဖစ္ေသာ္လည္း ၎၏ ေနာက္ကြယ္တြင္ နယ္ခ်ဲ႕သမား၏ အကြက္ဆင္ ေထာက္ပ့ံကူညီခဲ့မႈ ရိွခဲ့သည္ဟူေသာ သမုိင္းအျမင္သည္ ႏိုင္ငံေတာ္ လုပ္ႀကံမႈႀကီး ျဖစ္ပြားၿပီးခါစကပင္ စတင္ေပၚေပါက္ခဲ့ၿပီးျဖစ္ပါသည္။ ျပည္တြင္းရွိ ကြန္ျမဴနစ္ဂိုဏ္းေရာ ဆုိရွယ္လစ္ကပါ ယင္းအျမင္ကုိ ခပ္လြယ္လြယ္ ေဖာ္ထုတ္ေပးခဲ့ၿပီးျဖစ္ပါသည္။
၁၉၈၈ ခုႏွစ္ေနာက္ပုိင္း ဦးေန၀င္းျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးဇာတ္ခံုေပၚက ဆင္းသြားခ်ိန္မွစ၍ ႏုိ္င္ငံေတာ္လုပ္ႀကံမႈႀကီး၏ ေနာက္ကြယ္တြင္ အဓိကတရားခံဦးေစာသည္ ႏုိင္ငံေရးဆင္ကြက္အတြင္းက်ေရာက္သြားသူသာျဖစ္သည္။ အဆုိပါ ႏိုင္ငံေရးေထာက္ေခ်ာက္အတြင္းသို႔ ဦးေစာေရာက္ရွိရန္ဖန္တီးသူမွာ ျပည္ပနယ္ခ်ဲ႕သမားသာမဟုတ္ဘဲ ျပည္တြင္းႏိုင္ငံေရးၿပိဳင္ဘက္မ်ားပါ၀င္ခဲ့ၿပီး ယင္းၿပိဳင္ဘက္မ်ားထဲတြင္ ဦးေန၀င္းသည္ အဓိကဇာတ္ေကာင္ျဖစ္ သည္ဟူေသာသမုိင္းအျမင္တခုထပ္မံေပၚထြက္လာပါသည္။ အဆုိပါအျမင္ကိုႏုိင္ငံေတာ္လုပ္ႀကံမႈႀကီးျဖစ္ပြားစဥ္ က ႏုိင္ငံေတာ္၏ ရဲဗိုလ္ခ်ဳပ္တာ၀န္ယူထားသူဦးထြန္းလွေအာင္၏ သားလည္းျဖစ္၍ ထုိစဥ္က ႏုိင္ငံေတာ္တရား႐ံုးခ်ဳပ္တရားေရးဌာနအတြင္း၀န္အျဖစ္လည္းေကာင္း၊ ေထာင္မင္းႀကီးအျဖစ္လည္းေကာင္း တာ၀န္ယူခဲ့သူ ဦးေသာင္းစိန္၏ သားမက္ေတာ္သူဦးခင္ေအာင္ဆန္းကုိ ဘယ္သူသတ္သလဲ “Who Killed Aung San?” စာအုပ္တြင္ ထုတ္ေဖာ္တင္ျပထားခဲ့ပါသည္။
စာေရးသူအား ဗိုလ္စက္ေရာင္က ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားခဲ့ေသာ ႏုိင္ငံေတာ္ လုပ္ႀကံမႈႀကီးေနာက္ကြယ္မွ အဓိက သမုိင္းတရားခံမ်ားမွ အထက္ပါသမုိင္းအျမင္ ၂ ရပ္ႏွင့္ သက္ဆုိင္ျခင္းမရွိေသာ အတြင္းေရး အခ်က္အလက္သစ္မ်ားျဖစ္ၿပီး ယင္းအခ်က္အလက္ႏွင့္ ဆက္စပ္၍ စာေရးသူကုိယ္တိုင္ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ႏုိင္ငံေတာ္လုပ္ႀကံမႈႀကီးႏွင့္ ဆက္စပ္မွတ္တမ္းတခ်ဳိ႕အား ထပ္မံရွာေဖြေတြ႕ရွိေသာေၾကာင့္ ျပည္သူတရပ္လံုး သိရွိသံုးသပ္ဆံုးျဖတ္ႏုိင္ရန္ အခ်ိန္က်ေရာက္ၿပီထင္၍ ဤေဆာင္းပါးကိုေရးသားတင္ျပရျခင္းျဖစ္ပါသည္။ သမုိင္းအမွန္ေပၚေပါက္ရန္ လုိအပ္သည္ထင္ျမင္၍ မည္သည့္ဘက္မွ် မလုိက္ဘဲ သစၥာတရား လက္ကုိင္ထား၍ ေရးသားျခင္းျဖစ္ပါေၾကာင္း ဦးစြာ ၀န္ခံ ကတိျပဳပါသည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ ႏုိင္ငံေတာ္ေခါင္းေဆာင္မ်ား လုပ္ႀကံမႈႀကီးကုိ စစ္ေဆးေဖာ္ထုတ္လွ်င္ ဦးစြာပထမ ဦးေစာဘ၀ႏွင့္ ၎အား ၂၁-၉-၄၆ ေန႔က လုပ္ႀကံမႈကို ႀကိဳတင္သိရွိထားရန္ လုိအပ္ပါသည္။ ဦးေစာသည္ ေအာက္တန္းေရွ႕ေနဘ၀မွ နန္းရင္း၀န္ဘ၀သို႔ ဒုတိယကမၻာစစ္မတုိင္မွီ ျမန္မာႏုိင္ငံ အဂၤလိပ္ကိုလိုနီေခတ္တြင္ ေရာက္ရွိေအာင္ျမင္ခဲ့ေသာ ႏုိင္ငံေရးသမားတေယာက္ ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္း အဂၤလိပ္အစိုးရက ဦးေစာ၏ ႏုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈမ်ားကုိ ယံုၾကည္စိတ္ခ်မႈ မရွိေသာေၾကာင့္ အာဖရိကတုိက္ရွိ ယူဂႏၶာႏိုင္ငံတြင္ ၁၉၄၂၊ ဇန္န၀ါရီလ ၈ ရက္မွ ၁၉၄၆ ဇန္န၀ါရီလဆန္းအထိ ၎အား ထိန္းသိမ္းထားခဲ့ပါသည္။ ယင္းကာလမ်ားအတြင္း ျမန္မာႏုိင္ငံေရးအခင္းအက်င္းသည္လည္း ေျပာင္းလဲသြားခဲ့ၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟူေသာ လူငယ္ေခါင္းေဆာင္သစ္တေယာက္သည္ စစ္ၿပီးေခတ္ ျမန္မာ့ႏို္င္ငံေရးတြင္ ထင္ရွားေပၚေပါက္လာရာ အဂၤလိပ္အစုိးရသည္ ၎အားယွဥ္ၿပိဳင္ႏိုင္ရန္ နန္းရင္း၀န္ေဟာင္းဦးေစာအား ျမန္မာႏုိင္ငံသို႔ အျမန္ျပန္ပို႔ေပးလုိက္ျခင္းျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးကစားကြက္တခုကုိ ဖန္တည္းခဲ့ပါသည္။
ဘုရင္ခံ ဆာေဒၚမန္စမစ္ႏွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေခါင္းေဆာင္ေသာ ဖဆပလအဖြဲ႕တို႔အၾကား ႏိုင္ငံေရးမေျပလည္မႈကုိ ပံုစံသစ္ေျပာင္းရန္ ဘုရင္ခံသစ္ ဆာဟူးဘတ္ရန္႔ကုိ အဂၤလန္မွ ထပ္မံေစလႊတ္ၿပီးေနာက္ အာဏာေနရာ အေပးအယူျပဳလုပ္ၾကရန္ ေဆြးေႏြးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ပါသည္။ တခ်ိန္တည္းတြင္ ဖဆပလအမ်ားစုပါေသာ ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ေကာင္စီတြင္ ဖဆပလအား ထိန္းရန္ ဦးေစာႏွင့္ သခင္ဗစိန္တို႔ကဲ့သုိ႔ ဖဆပလဆန္႔က်င္ေရး အင္အားစုမ်ားကုိ ဘုရင္ခံခန္႔ေကာင္စီလူႀကီးမ်ားအျဖစ္ ဆာဟူးဘတ္ရန္႔က ခန္႔အပ္ရန္ စီစဥ္ခဲ့ပါသည္။
အထက္ပါအတုိင္း အဂၤလိပ္အစုိးရက ႏုိင္ငံေရး က်ားကြက္ဆင္ေနခ်ိန္ ၂၁-၉-၁၉၄၆ ညေနပိုင္းတြင္ ဦးေစာ သည္ ဘုရင္ခံဆာဟူးဘတ္ရန္႔ႏွင့္ေတြ႕ဆံုၿပီး အိမ္အျပန္ျပည္လမ္း (ေျမနီကုန္း၊ မပုိလမ္းထိပ္အနီး) ၌ ၎၏ ကားအား ေနာက္မွ ကပ္လုိက္လာသည့္ ဂ်စ္ကားေပၚမွ စစ္ယူနီေဖာင္း၀တ္ လူတဦးက ေသနတ္ႏွင့္ပစ္၍ လက္၀ဲမ်က္လံုးတ၀ုိက္ မွန္စႏွင့္ က်ည္ဆံ ပြတ္ရွ ထိခိုက္ဒဏ္ရာရခဲ့ၿပီး ရန္ကုန္ေဆး႐ံုသို႔ တက္ေရာက္ကုသခဲ့ရသည္။
ဦးေစာလုပ္ႀကံခံရခ်ိန္က ဖဆပလ အလုပ္အမႈေဆာင္ အစည္းအေ၀းကုိ ဗဟန္းၿမိဳ႕နယ္ တာ၀ါလိန္းရွိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အိမ္အေပၚထပ္တြင္ ျပဳလုပ္ေနခ်ိန္ျဖစ္ၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ ကိုယ္ရံေတာ္ ဗိုလ္ထြန္းလွက ဦးေစာေသနတ္အပစ္ခံရတယ္ဟု သတင္းလာပို႔သည္။ ဦးႏုက ေဟ့ ေက်ာ္ၿငိမ္း (ဆုိရွယ္လစ္ပါတီေခါင္းေဆာင္အား) ဘယ္သူပစ္တယ္ထင္သလဲဟု ေခၚေမးရာ ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းက သူမသိဘူးဟု ေျဖသည္။ ေနာက္တေန႔ ညဘက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုယ္တုိင္ ဦးေစာအား လူမမာေမးရန္ ဦးႏုကုိ လာေခၚသည္။ ဦးႏုက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ … ဦးေစာကုိ ဘယ္သူပစ္တယ္ ထင္သလဲဟု ေမးရာတြင္ ျပည္သူ႔ရဲေဘာ္အဖြဲ႕ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကလည္း သူ မသိဘူးဟု ေျပာေၾကာင္း (ဦးႏုေရး တာေတစေနသား၊ စာမ်က္ႏွာ ၁၀၅ တြင္) မွတ္တမ္းတင္ထားသည္ကုိ ဖတ္႐ႈဘူးပါသည္။
ဗိုလ္စက္ေရာင္ ေျပာၾကားခ်က္အရဆုိလွ်င္ ထုိေန႔ (၂၁-၉-၄၆) စေနေန႔လည္ပိုင္းက ရန္ကုန္ဘေဆြ (ဆုိရွယ္လစ္ပါတီ Executive Committee အဆင့္ရွိသူ) သည္ ၎တို႔စခန္းခ်ရာ ျပည္သူ႔ရဲေဘာ္ဌာနခ်ဳပ္၊ စစ္က်န္ေမာ္ေတာ္ယာဥ္မ်ား ျပဳျပင္ေရာင္းခ်ေနသည့္ေနရာ (ယခု ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ဗဟန္းၿမိဳ႕နယ္၊ ဓမၼေစတီလမ္းႏွင့္ အင္းယားၿမိဳင္လမ္း၊ ယခု မုိးညႇင္းဓမၼရိပ္သာေနရာသုိ႔) ေရာက္ရွိလာၿပီး ဗိုလ္စက္ေရာင္ႏွင့္ အျခားျပည္သူ႔ရဲေဘာ္ ဗိုလ္တေယာက္တုိ႔အား ဗဟန္းေရႊဂံုတုိင္ဘက္ရွိ စားေသာက္ဆုိင္တဆုိင္သုိ႔ ေခၚေဆာင္သြားၿပီး ေကၽြးေမြးသမႈ ျပဳခဲ့သည္ဟ ုဆုိပါသည္။ ဗိုလ္စက္ေရာင္တို႔မွာ အစားေကာင္းမ်ား မစားရဘဲ ျပတ္လပ္ေနခ်ိန္တြင္ ရန္ကုန္ဘေဆြက ၎တို႔အား ေစတနာဗလပြျဖင့္ စိတ္တုိင္းက် မွာယူစားေသာက္ရန္ ကုန္က်ေငြကုိ သူ ဒကာခံမည္ ေျပာေသာေၾကာင့္ ၀မ္းသာအားရ အစားအေသာက္မ်ား မွာယူခဲ့ၾကသည္။
အစားအေသာက္မ်ား ေရာက္ရွိလာခ်ိန္တြင္ ရန္ကုန္ဘေဆြက အနီးရွိ ပင္မင္းဆုိင္တြင္ အ၀တ္မ်ားအပ္ထား၍ သြားေရြးလုိက္ဦးမည္၊ ျပန္လာလွ်င္ ေငြရွင္းေပးမည္ေျပာ၍ ႐ုတ္တရက္ ထြက္သြားပါသည္။ ေငြမရွိေသာ ဗိုလ္စက္ေရာင္တုိ႔မွာ ရန္ကုန္ဘေဆြျပန္လာခ်ိန္ကုိ ေစာင့္ဆုိင္းေန႐ံုမွလြဲ၍ အျခားနည္းလမ္း မရွိေတာ့ေပ။ အမွန္မွာ ရန္ကုန္ဘေဆြသည္ ပင္မင္းဆိုင္သို႔ သြားျခင္းမဟုတ္ဘဲ ဗိုက္စက္ေရာင္တုိ႔ ျပည္သူ႔ရဲေဘာ္ဌာနခ်ဳပ္ ယာဥ္ျပင္ေရာင္းခ်ေရးစခန္းသို႔ ျပန္သြားခဲ့ၿပီး ဗိုလ္စက္ေရာင္တို႔ႏွင့္ အတူသြားစရာရွိ၍ ဂ်စ္ကားတစီး ေပးလုိက္ရန္ သြားေရာက္ေတာင္းယူ၍ ရန္ကုန္ဘေဆြႏွင့္ ဦးျမလႈိင္တုိ႔ပါေသာအဖြဲ႕သည္ ျပည္သူ႔ရဲေဘာ္ စစ္ယူနီေဖာင္းမ်ား ၀တ္ဆင္လွ်က္ ဘုရင္ခံအိမ္ေတာ္မွ ျပန္လာေသာ ဦးေစာအား ေျမနီကုန္းအလြန္၌ ေသနတ္ႏွင့္ ပစ္ခတ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
ရန္ကုန္ဘေဆြသည္ ဦးေစာအား ေသနတ္ျဖင့္ ပစ္ခတ္ၿပီးမွ ေရႊဂံုတုိင္ရွိ ဗိုလ္စက္ေရာင္တို႔ စားေသာက္ေနေသာ ဆုိင္သို႔ျပန္လာခဲ့၍ ဦးေစာအား ေသနတ္ႏွင့္ပစ္ခဲ့ေၾကာင္း၊ ဦးေစာ ေသမေသ မေျပာႏိုင္ေၾကာင္း ဗုိလ္စက္ေရာင္ တုိ႔အား ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။ ဗိုလ္စက္ေရာင္တို႔မွာလည္း ရန္ကုန္ဘေဆြက ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးတုိက္ပြဲ ခရီးစဥ္တြင္ ဆူးေညႇာင့္သဖြယ္ျဖစ္ေနေသာ ဘံုရန္သူ အဂၤလိပ္အလုိေတာ္ရိ ဦးေစာအား လုပ္ႀကံရန္ ႀကိဳးစားမႈကုိ သေဘာက်ေနခဲ့ၿပီး မေသခ်ာ မေရရာေသာ ေသနတ္ႏွင့္ ပစ္ခတ္မႈအစား ၅၀ လိပ္၀င္ စီးကရက္သံဗူးအတြင္း ၃၆ စိပ္ အေမရိကန္လုပ္ လက္ပစ္ဗံုးထည့္သြင္း၍ ဦးေစာစီးသည့္ကားေပၚတြင္ ေထာင္ထားခဲ့ပါက ေသခ်ာေသာ လုပ္ႀကံနည္း ျဖစ္ေၾကာင္းကုိပင္ ဗုိလ္စက္ေရာင္က ရန္ကုန္ဘေဆြအား အႀကံျပဳ ေျပာၾကားခဲ့သည္ဟု ဆုိပါသည္။ ဆုိရွယ္လစ္ပါတီေခါင္းေဆာင္ EC အဆင့္ရွိသူက ျပည္သူ႔ရဲေဘာ္ ေယာင္ေဆာင္၍ ျပည္သူ႔ရဲေဘာ္အဖြဲ႕ထံမွ ကားကုိအသံုးျပဳၿပီး ဦးေစာအား ရန္စသည့္သေဘာ ဟန္ေဆာင္အပစ္ျပခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္ကုိ ထိုအခ်ိန္က အစားမက္ေနေသာ ဗိုလ္စက္ေရာင္တုိ႔ မသိခဲ့ၾကေခ်။
အလားတူပင္ ေသနတ္ပစ္ခံရေသာ ကာယကံရွင္ ဦးေစာကိုယ္တုိင္ကလည္း “ထုိအခ်ိန္က သူ႔အား မည္သည့့္ ပုဂၢိဳလ္/အဖြဲ႕အစည္းက မည္သည့္အေၾကာင္းေၾကာင့္ ယခုလုိ ပစ္ခတ္လုပ္ႀကံသည္ကုိ အေျဖရွာမရခဲ့ပါဘူး။ မေတြးတတ္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဦးေအာင္ဆန္းနဲ႔ သခင္ႏုတို႔ပင္ က်ေနာ့္ထံလာၿပီး ေမးၾကပါေသး တယ္”လို႔ တရား႐ံုးမွာ ထြက္ဆုိမႈ ရွိခဲ့ပါသည္။
၁၉၄၆ ခုႏွစ္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးအေျခအေနကို သံုးသပ္လွ်င္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္သာ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ အနာဂတ္ေခါင္းေဆာင္ အၫႊန္႔တလူလူႏွင့္ တက္လူ ျဖစ္ပါသည္။ ဆာေပၚထြန္း၊ ေဒါက္တာဘေမာ္၊ ဦးေစာတုိ႔မွာ ျမန္မာျပည္ ႏုိ္င္ငံေရးတြင္ က်လူ၊ ႏိုင္ငံေရး က်ားေသ ဖ်က္ျမင္း အဆင့္သာရွိၾကသူမ်ား ျဖစ္ပါသည္။ ဦးေစာဆုိလွ်င္ ျမန္မာႏုိင္ငံႏွင့္ ေ၀းကြာလွေသာ အာဖရိကတုိက္အလယ္တြင္ ၅ ႏွစ္ခန္႔ အဆက္ျဖတ္ ျပည္ႏွင္ဒဏ္ခံထားရသူျဖစ္ပါသည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ ဦးေစာသည္ သူ၏ မ်ဳိးခ်စ္ပါတီကုိ ယခုမွ ခက္ခက္ခဲခဲ ျပန္လည္ထူေထာင္ေနရသူ ျဖစ္ပါသည္။ ဤအေျခအေနမွန္အရ ႏိုင္ငံေရးအရ ပစ္မွတ္ထား လုပ္ႀကံခံရမည့္သူမွာ ဦးေအာင္ဆန္းသာျဖစ္ႏုိင္ၿပီး မိမိမျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း ဦးေစာ သေဘာေပါက္သည္။ သုိ႔ျဖစ္ပါလ်က္ မိမိအား လုပ္ႀကံသူသည္ မည္သူမည္၀ါ၊ မည္သည့္ဂိုဏ္းက ျဖစ္ႏိုင္သည္ဆုိသည္ကုိ ဦးေစာ အခင္းျဖစ္ပြားစအခ်ိန္က မမွန္းဆႏိုင္ခဲ့ပါဆုိေသာအခ်က္သည္ ယုတၱိရွိသည္ဟု ဆုိႏိုင္ေကာင္းပါသည္။
အဂၤလိပ္ဘုရင္ခံ ဆာဟူးဘတ္ရန္႔ ကိုယ္တုိင္ကလည္း ႏိုင္ငံေရးအင္အားမရွိေတာ့ေသာ ဦးေစာ၊ သခင္ဗစိန္ တို႔အား ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအေပၚ ဖ်က္ျမင္းသေဘာ အသံုးခ်ရန္ အဆင့္အတြက္သာ ရည္မွန္းၿပီး ဘုရင္ခံခန္႔ ေကာင္စီ၀င္အျဖစ္ ခန္႔အပ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ဘုရင္ခံေကာင္စီအား ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဦးေဆာင္ေသာ ဖဆပလအဖြဲ႕၀င္ အမ်ားစုလက္ထဲသုိ႔ ဘုရင္ခံကိုယ္တုိင္ အပ္ႏွံလုိက္ရေသာအေျခအေနသည္ ၁၉၄၆ ခုႏွစ္တြင္ အမွန္ျဖစ္ခဲ့ပါ သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဦးေဆာင္ေသာ ဖဆပလအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ႀကီး၏ ေတာင္းဆိုခ်က္အရ ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးကိစၥ ေဆြးေႏြးရန္ အစုိးရကိုယ္တုိင္ ၁၉၄၇-ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီတြင္ ဖိတ္ၾကားမႈျပဳခဲ့ေသာေၾကာင့္ သမုိင္း၀င္ ေအာင္ဆန္းအက္တလီစာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆုိရန္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ဦးေဆာင္ေသာ ျမန္မာကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕ လန္ဒန္သို႔ ၉-၁-၄၇ တြင္ ေရာက္ရွိခဲ့ပါသည္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ ဖဆပလကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕ လြတ္လပ္ေရးေတာင္းဆုိမႈႏွင့္ တုိင္းျပဳျပည္ျပဳ လႊတ္ေတာ္ေရြးပြဲ က်င္းပေပးႏိုင္ေရး ေတာင္းဆုိမႈကို အဂၤလိပ္အစုိးရက လက္ခံလွ်င္ လိေမၼာ္သီး၊ လက္မခံလွ်င္ သံပုရာသီး လုိ႔ သံႀကိဳး႐ိုက္အ ေၾကာင္းၾကားရန္ ဦးႏုက ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းကို မွာၾကားလုိက္သည္လုိ႔ ဆုိပါသည္။ ေတာင္းဆုိတာ မရလုိ႔ သံပုရာသီးလို႔သာ သံႀကိဳးစာ၀င္လာလွ်င္ ဦးႏုသည္ အႏုနည္းျဖင့္ အာဏာဖီဆန္ေရးလုပ္ငန္းကို ျမန္မာ ျပည္တြင္းမွာ စတင္လုပ္ေဆာင္ရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ အႏုနည္း အာဏာဖီဆန္ေရးလုပ္စဥ္ ျမန္မာလူထုက အၾကမ္းဖက္မႈေတြ လုပ္လာလွ်င္ အာဏာဖီဆန္ေရးကုိ ခ်က္ခ်င္းရပ္ပစ္ပါဟု ဗိုလ္ခ်ဳပ္က သတိေပးစကား ေျပာခဲ့သည္ဟု ဦးႏု၏ တာေတစေနသား (စာမ်က္ႏွာ ၁၀၈-၁၁၁) စာအုပ္တြင္ ပါရွိပါသည္။
အထက္ပါ အႏုနည္း အာဏာဖီဆန္ေရးကုိ အကန္႔အသတ္ျဖင့္ လူႀကီးမ်ား စီစဥ္ထားခ်ိန္တြင္ ဆုိရွယ္လစ္ပါတီ ယူနစ္ အုပ္စု၀င္လူငယ္မ်ားႏွင့္ ျပည္သူ႔ရဲေဘာ္ တက္ၾကြလူငယ္အုပ္စုက လြတ္လပ္ေရးအတြက္ လက္နက္ကိုင္ တုိက္ပြဲ၀င္ရန္အထိ ၂ အုပ္စု လွ်ိဳ႕၀ွက္စည္းေ၀း တုိင္ပင္မႈမ်ားရွိခဲ့သည္ဟု ဗိုလ္စက္ေရာင္က ဆုိပါသည္။ ယူနစ္ အုပ္စုမွ ဗိုလ္ေမာင္ေမာင္၊ ဗိုလ္ေအာင္ႀကီး၊ ဗိုလ္ခ်စ္ခိုင္ အစရွိေသာ အရာရွိငယ္မ်ားသည္ ဦးဘေဆြ၊ ဦးေက်ာ္ျငိမ္းတို႕ႏွင့္ ျပည္သူ႕အေရးေတာ္ပံုအဖြဲ႕ဝင္မ်ားအျဖစ္ ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရး ျပင္ဆင္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ရာ၌ ဗိုလ္ေနဝင္းသည္လည္း ယင္းအစုႏွင့္ နီးကပ္လာသည္။ (တပ္မေတာ္သမိုင္း၊ စာမ်က္ႏွာ ၉၄ အရ) အကယ္၍ အဂၤလိပ္ထံမွ လြတ္လပ္ေရး ေတာင္းဆိုမရခဲ့၍ လက္နက္ကိုင္ တိုက္ပြဲဝင္ရမည္ဆိုလ်င္ ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္ဘက္က စစ္ေရးကို ဦးေဆာင္ရန္ ဗိုလ္ဖိုးကြန္းႏွင့္ ဗိုလ္စိန္မွန္ကို ၾကိဳတင္ေရြးခ်ယ္ေၾကာင္း အဆိုျပဳခဲ့သလို ဆိုရွယ္လစ္ပါတီဘက္မွ ေစာရန္ေနာင္ ဆိုေသာ ပုဂၢဳိလ္ကို စစ္ေရးေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ အဆိုျပဳခဲ့ေၾကာင္း၊ ေစာရန္ေနာင္ဆိုေသာ အမည္မွာ လူသိထင္ရွားမဟုတ္၍ ၎၏ဓာတ္ပံု၊ ကိုယ္ေရးရာဇဝင္ကအစ ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္ဘက္က ၾကိဳတင္သိရွိႏိုင္ေအာင္ အသိေပးေဖာ္ျပရန္ ေတာင္းဆိုေသာအခါတြင္မွ ဆိုရွယ္လစ္ပါတီဘက္က ေစာရန္ႏိုင္၏ ဓာတ္ပံု၊ ကိုယ္ေရးရာဇဝင္တို႕ကို ေပးခဲ့ေၾကာင္း ဗိုလ္စက္ေရာင္က ၁၉၄၆ ခုႏွစ္ ႏွစ္ကုန္ပိုင္းကာလက ၎၏ ကိုယ္ေတြ႕လွ်ိဳ႕ဝွက္ျဖစ္စဥ္မ်ားကို စာေရးသူအား ေျပာျပခဲ့ပါသည္။
ကံအားေလ်ာ္စြာပင္ ေအာင္ဆန္း-အက္တလီစာခ်ဳပ္ကို ေအာင္ျမင္စြာ ခ်ဳပ္ဆိုႏိုင္ခဲ့သျဖင့္ ဦးႏုအေနျဖင့္ အႏုနည္း အာဏာဖီဆန္ေရးကို လုပ္စရာ မလိုခဲ့သလို ဆိုရွယ္လစ္ပါတီ ယူနစ္အုပ္စုဝင္မ်ားႏွင့္ ျပည္သူ႕ရဲေဘာ္တို႕ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္မည့္ စစ္ေရးလုပ္ငန္းစဥ္လည္း လုပ္ေဆာင္ရန္ မလိုဘဲ ေအးခ်မ္းစြာ ရပ္ဆိုင္းသြားခဲ့ပါသည္။ ေအာင္ဆန္း-အက္တလီစာခ်ဳပ္ကို သခင္ဗစိန္ႏွင့္ ဦးေစာတို႕ကသာ လက္မွတ္မထိုးဘဲ ျငင္းဆန္ခဲ့ျပီး ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္ဝါရီလတြင္ ဦးေစာ ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္ခဲ့ပါသည္။ ဘုရင္ခံေကာင္စီမွလည္း ဦးေစာႏွင့္ သခင္ဗစိန္တို႕ ႏုတ္ထြက္လိုက္ၾကပါသည္။
ယင္းကဲ့သို႕ လြတ္လပ္ေရးကိစၥမ်ား ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ေနရင္း ေနာင္ ၅ လခန္႕အၾကာ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၁၉ ရက္ ေန႕ စေနေန႕ နံနက္ ၁၀:၃၇ နာရီအခ်ိန္တြင္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ အတြင္းဝန္႐ုံး၌ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ ဝန္ၾကီးအဖြဲ႕သည္ အစိုးရ လက္နက္တိုက္မွ လက္နက္မ်ား ဥပေဒႏွင့္ ဆန္႔က်င္ထုတ္ယူ ေပ်ာက္ဆံုးသြားမႈမ်ားကို ေဆြးေႏြးေနၾကပါသည္။ ထိုအခ်ိန္၌ပင္ ေပ်ာက္ဆံုးသြားေသာ လက္နက္မ်ားကို ရယူထားေသာ ဦးေစာ၏ အဖြဲ႕၀င္မ်ားက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ ၀န္ႀကီးအဖြဲ႕အား အတြင္း၀န္႐ံုးအတြင္း အလြယ္တကူ၀င္ေရာက္ လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္သျဖင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ အပါအ၀င္ ဒီးဒုတ္ ဦးဘခ်ိဳ ၊ သခင္ျမ ၊ ဦးအဗၺဒူရာဇတ္ ၊ ဦးဘ၀င္း ၊ မန္းဘခိုင္ ၊ စပ္စံထြန္း ၊ ဦးအုန္းေမာင္ ၊ ကိုေထြးတို႔ ၉ ဦး က်ဆံုးသြားခဲ့ပါသည္။
ထိုေန႔တြင္ပင္ ျပည္လမ္းႏွင့္ ဒူးဘမ္းလမ္း (ယခု-ေမခလမ္း) ဆံု အနီးရွိ ဦးေစာ၏ အိမ္၀န္းအား ၀င္ေရာက္စီးနင္းဖမ္းဆီး ရွာေဖြခဲ့ရာ အိမ္ၿခံ၀န္းႏွင့္ အင္းလ်ားကန္ထဲမွ လက္နက္မ်ား ရွာေဖြ သိမ္းဆည္းရမိခဲ့ပါသည္။ ဦးေစာၿခံ၀င္းအတြင္း သိမ္းဆည္းရမိေသာ လက္နက္ေတြထဲမွာ ဆိုရွယ္လစ္ပါတီ၏ လွ်ိဳ႕၀ွက္စစ္ေရး ေခါင္းေဆာင္ ေစာရန္ေနာင္၏ ေသနတ္ကိုပါ သိမ္းဆည္းရမိတာက အလြန္ကို ထူးဆန္းေနသည္ဟု ဗိုလ္စက္ေရာင္က ေျပာပါသည္။
(စာေရးသူသည္ ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပံု ကာလတြင္ BBC ႏွင့္ ဆက္သြယ္၍ သတင္းမ်ားကို ေပးပို႔ခဲ့ေသာေၾကာင့္ စစ္အစိုးရက ေထာင္ခ်ခဲ့သည္။ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလတြင္ ေနာက္ဆုံးအၾကိမ္ ေထာင္မွ ျပန္ထြက္လာသည္။ ယခုအခါ ရန္ကုန္ျမိဳ႕တြင္ ေနထိုင္လ်က္ရွိျပီး သမိုင္းဆိုင္ရာ သုေတသနျပဳစုခ်က္မ်ား ေရးသားေနသည္။)
No comments:
Post a Comment