CREDIT
သတင္းစံုေပ်ာ္၀င္အိုးၾကီးတြင္ ေဖာ္ျပထားသည့္ သတင္း၊ဓာတ္ပံုမ်ားသည္ သက္ဆိုင္သူမ်ား၏မူပိုင္သာျဖစ္ေၾကာင္း အသိေပးအပ္ပါသည္။
အခ်စ္ရဲ႕ ေသာ့
![](http://3.bp.blogspot.com/-sDxuHeFECzA/U72an4UkhWI/AAAAAAAARuw/j1KpInce-WY/s1600/key.jpg)
လူေတြရဲ႕ဦးေႏွာက္ထဲမွာ စကားတစ္ခြန္းကို သိုသိုသိပ္သိပ္ဖြက္ထားၾကတယ္။ အဲဒီစကားက ေမ့ပစ္လို႔မရသလို တျခားလူကိုေျပာလို႔လည္း မရဘူး။ အဓိပၸာယ္ႀကီးႀကီးမားမားမ႐ွိဘူးဆိုေပမယ့္ အဲဒီစကားက အေရးပါတဲ့စကားျဖစ္တယ္။
အဲဒီစကားတစ္ခြန္းက ေသာ့ျဖစ္တယ္။ ေခတ္သစ္ေသာ့ျဖစ္ပါတယ္။ ပိုက္ဆံအိတ္ထဲမွာ၊
ကားေပၚမွာ၊ ကိုယ့္အိမ္ကတံခါးေပၚမွာ အရင္ကလို ေသာ့ေပါက္မ်ဳိး
မ႐ွိၾကေတာ့ပါဘူး။ အခုေခတ္သစ္ေသာ့က နား႐ြက္သ႑ာန္နဲ႔တူတဲ့အရာေလးပါ။ ကိုယ့္ပါးစပ္ကို အဲဒီေသာ့နားကပ္ၿပီး စကားတိုးတိုးတစ္ခြန္းေျပာလိုက္ရင္ ေသာ့ကပြင့္သြားပါတယ္။ ဥပမာ တခ်ဳိ႕က -- “Tulip ပန္းပြင့္ၿပီ” လို႔ေျပာလိုက္တာနဲ႔ ေသာ့ပြင့္သြားပါတယ္။
ဒီကေန႔ေခတ္မွာ ေသာ့ေပ်ာက္လို႔ ဆူညံပူညံလုပ္တာမ်ဳိးေတြ မ႐ွိေတာ့ပါဘူး။
ေသာ့ဖြင့္ဝိဇၨာလည္း ဒီေသာ့ကိုဖြင့္ဖို႔ မတတ္ႏိုင္ပါဘူး။
ဒီေသာ့ကိုဖြင့္ခ်င္လို႔ စကားေတြမနားတမ္း တတြတ္တြတ္ေျပာလည္း ဒီေသာ့က
ပြင့္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ့္ေခါင္းထဲက အဲဒီစကားတစ္ခြန္းကို ဘယ္သူ႔ကိုမွ
သင္မေျပာျပခဲ့ရင္ ဒီေသာ့ဟာ အရင္ေခတ္ေသာ့ထက္ ပိုၿပီးလံုၿခံဳစိတ္ခ်ရပါတယ္။
တစ္ခါတေလမွာ အတိတ္ေမ့ေရာဂါရလို႔ ေသာ့ဖြင့္မရခဲ့ရင္ ရဲကိုအေၾကာင္းၾကားၿပီး
တံခါး႐ိုက္ဖ်က္ဝင္ရင္လည္း ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီလိုအျဖစ္က
မျဖစ္သေလာက္နည္းပါတယ္။ တကယ္လို႔ အရက္မူးၿပီး ဒီစကားတစ္ခြန္းကို
ေျပာထြက္ျဖစ္ခဲ့ရင္လည္း ေနာင္တရ၊ စိုးရိမ္စရာမလိုပါဘူး။
အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ့အခါ အထဲကစကားလံုးကုိ တျခားစကားလံုးနဲ႔
ေျပာင္းလိုက္႐ံုပါပဲ။ မမွတ္မိမွာစိုးလို႔ဆိုၿပီးလည္း
စိတ္လႈပ္႐ွားစရာမလိုပါဘူး။ တကယ္ေတာ့ ဒီစကားတစ္ခြန္းက မွတ္ရမခက္ပါဘူး။
စိတ္ထဲကေန အႀကိမ္ႀကိမ္႐ြတ္ဆိုေပးရင္ မ်က္စိမွိတ္ထားလည္း
အဲဒီစကားတစ္ခြန္းကို သင္ျမင္ေယာင္ႏိုင္ပါတယ္။ တကယ္ေမ့မွာေၾကာက္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ လက္ပတ္နာရီေနာက္မွာ ေရးထားႏိုင္ပါတယ္။
ဒီလိုဆိုရင္ တျခားလူရဲ႕အိမ္ေသာ့ကိုဖြင့္ခ်င္တဲ့သူေတြ မ႐ွိေတာ့ပါဘူး။
ေခ်ာေမာလွပတဲ့ မိန္းကေလးတစ္ဦးက ဒီလိုေသာ့ပါတဲ့အိမ္တစ္လံုးကို ဝယ္လိုက္ပါတယ္။ သူရဲ႕ေခ်ာေမာလွပတာကို ေျပာရမယ္ဆိုရင္ သူ႔မွာခ်စ္သူ႐ွိၿပီးတဲ့ေနာက္ အခ်စ္က သူ႔ကိုပိုလွပေစခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ သူရဲ႕အခ်စ္ေရးက အရမ္းလွပခ်ဳိၿမိန္ခဲ့ပါတယ္။ တစ္ပတ္မွာ ႏွစ္ႀကိမ္ သံုးႀကိမ္ေလာက္ သူ႔ထက္အသက္နည္းနည္းႀကီးတဲ့ခ်စ္သူနဲ႔ စားေသာက္ဆိုင္သြားၾက၊ ကလပ္သြားၾကပါတယ္။
လွပတဲ့ေႏြညေတြမွာလည္း ႏွစ္ေယာက္သား ျမစ္ထဲမွာေလွငယ္ေလးစီးၾကပါတယ္။ ငယ္႐ြယ္ႏုပ်ဳိျခင္းကို ႏွစ္ေယာက္သား အတူတကြ ေပ်ာ္ေပ်ာ္႐ႊင္႐ႊင္ခံယူေနခဲ့ၾကတယ္။
ဒါေပမယ့္ ဒီညမွာေတာ့ မိန္းကေလးရဲ႕စိတ္ခံစားခ်က္က
မၾကည္လင္ေနခဲ့ဘူး။ ဘာမွမဟုတ္တဲ့ကိစၥနဲ႔ သူတို႔စကားမ်ားၾကတယ္။
စားေသာက္ဆိုင္မွာေတြ႔ဖို႔ ခ်ိန္းထားတဲ့ခ်စ္သူကို အၾကာႀကီး
သူေစာင့္ေနေစခဲ့လို႔ပါပဲ။
“ကိုယ့္ကို ဒီေလာက္အၾကာႀကီးေစာင့္ခိုင္းထားတာ ခင္ အားမနာဘူးလား”
“အဲဒီေလာက္ စိတ္မဆိုးပါနဲ႔”
“ကိုယ္ အလုပ္ေတြအျမန္လက္စသတ္ၿပီး လာခဲ့ရတာ”
“ကၽြန္မလည္း ကိုယ့္ကိုယ္ကိုခဏေလာက္ျပင္ဆင္ၿပီး လာခဲ့တာပါပဲ”
“ဒီမွာေတြ႔မယ္လို႔ ေျပာထားတဲ့ကိစၥကို ခင္အေစာႀကီးကတည္းက သိၿပီးၿပီမဟုတ္လား”
အရင္တုန္းက တစ္ေယာက္ေယာက္စိတ္ခံစားခ်က္မေကာင္းရင္ က်န္တစ္ေယာက္က ႏွစ္သိမ့္ေနက်။ ဒီတစ္ႀကိမ္မွာေတာ့ ဘာေၾကာင္းမွန္းမသိပါဘူး.. စကားႏိုင္လုမဆဲျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။
“ကၽြန္မျပန္မယ္…” သူ ေျပာေျပာဆိုဆို ထထြက္လာတယ္။ ျပႆနာကိုေျပလည္ခ်င္တာေၾကာင့္ ခ်စ္သူက သူ႔ကို လွမ္းဆဲြမလို႔ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ လက္က သူ႔ပခံုးေပၚမေရာက္ဘဲ သူ႔နားကပ္ကိုထိမိသြားတယ္။
“ဒါဆိုလည္း ျပန္ကြာ…”
ဇာတ္လမ္းက အဲဒီကစပါေတာ့တယ္။
အိမ္အျပန္လမ္းမွာ သူေနာင္တရမိတယ္။ ခ်စ္သူကို ေနာက္ထပ္တစ္ဖန္
သူေတြ႔ခြင့္မွရပါေတာ့မလား။ တကယ္လို႔ ေနာက္က်မွလာတဲ့သူက
ခ်စ္သူကိုေတာင္းပန္လိုက္ရင္ ကိစၥၿပီးသြားမွာပဲလို႔ သူေတြးမိတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ ဘာေၾကာင့္ မေတာင္းပန္မိပါလိမ့္။ အခုလွည့္ျပန္ၿပီး မွားေၾကာင္းေျပာလိုက္ရင္လည္း
အခ်ိန္မီေသးတယ္ဆိုတာ သိေပမယ့္ မလုပ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။ ဒါဟာလည္း
ေခါင္းမာတာပဲျဖစ္မယ္။ မနက္ျဖန္ကစၿပီး အေပ်ာ္မ႐ွိတဲ့ေန႔ရက္ေတြကို
သူျဖတ္သန္းရေတာ့မယ္။ လူငယ္လူ႐ြယ္မို႔ထင္ပါတယ္.. အမွားကို
သူဝန္မခံခ်င္ခဲ့ဘူး။
ေလးလံတဲ့ေျခလွမ္းနဲ႔ အိမ္တံခါးဝေ႐ွ႕ သူေရာက္လာခဲ့တယ္။ တကယ္လို႔ “ဒီေန႔အရမ္းေပ်ာ္ခဲ့တယ္”လို႔ တံခါးနားကပ္ၿပီး သူ,မေျပာရင္ တံခါးကပြင့္သြားမွာမဟုတ္ပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ အခုခ်ိန္မွာ ဒီစကားတစ္ခြန္းကို သူေျပာမထြက္ခဲ့ဘူး။ မေျပာရင္
အိမ္ထဲဝင္လို႔မရဘူး။ ဒါနဲ႔ တံခါးေ႐ွ႕မွာ ေငးေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႔ သူရပ္ေနခဲ့တယ္။
ေနာက္ဆံုးက်မွ အလြတ္႐ြတ္ထားတဲ့စာတစ္ပုဒ္လို စကားတစ္ခြန္းကို သူတိုးတိုးညင္းညင္းေျပာလိုက္တယ္။
တံခါးျဖည္းျဖည္းခ်င္း ပြင့္သြားပါတယ္။ အထဲကေန တံခါးျပန္ပိတ္လိုက္တာနဲ႔
ဒီစကားတစ္ခြန္းကို သူလဲပစ္လိုက္ခ်င္မိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လိုေတြးေတြး
သင့္ေတာ္တဲ့စကားတစ္ခြန္းကို သူမရခဲ့ဘူး။ မလဲလို႔လည္း မျဖစ္ဘူး။ စဥ္းစားရင္း စီမိတဲ့ဝါက်က “ငါမွားသြားတယ္.. ခြင့္လႊတ္ပါ”ဆိုတာပဲျဖစ္တယ္။
အခုခ်ိန္မွာ ဒီလိုေျပာတာပဲေကာင္းပါတယ္ေလ… ငါကိုက ကေမာက္ကမႏိုင္တာ.. မနက္ျဖန္ကစၿပီး ဒီစကားတစ္ခြန္းနဲ႔ပဲ ေန႔ရက္ေတြကိုျဖတ္ေက်ာ္ရေတာ့မယ္။
ေနာက္တစ္ေန႔မနက္လင္းခ်ိန္မွာ
ခ်စ္သူက သူ႔အိမ္ေ႐ွ႕ေရာက္လာခဲ့တယ္။ ခ်စ္သူကလည္း သူလြန္ေၾကာင္း
မေတာင္းပန္ခ်င္လို႔ စိတ္႐ႈပ္ေနခဲ့ရတယ္။ သူ႔ကိုေတြ႔ခ်င္လာလို႔
နားကပ္ျပန္ေပးမယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ သူ႔ရဲ႕ခြင့္လႊတ္ျခင္းကိုရဖို႔ အခု သူ႔အိမ္ေ႐ွ႕ကို ခ်စ္သူေရာက္လာခဲ့တယ္။ ဘဲလ္တီးခ်င္ေပမယ့္ လက္က မလႈပ္ခဲ့ဘူး။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ အမွားကိုအရင္ဝန္မခံခ်င္တာနဲ႔
ေနာက္ဆံုးမွာ နားကပ္ကို တံခါးဝမွာခ်ိတ္ခဲ့ၿပီး လွည့္ျပန္မယ္လို႔
ဆုံးျဖတ္လိုက္တယ္။ နားကပ္ကို အိတ္ကပ္ထဲကထုတ္ၿပီး တံခါးဝမွာ
သူခ်ိတ္လိုက္တယ္။
အရင္က ေပ်ာ္႐ႊင္ခဲ့တဲ့ရက္ေတြကို
သူျပန္စဥ္းစားမိတယ္။ ပန္းၿခံထဲက ခံုတန္း႐ွည္မွာ ႏွစ္ေယာက္အတူထိုင္ၿပီး
ယုယၾကည္ႏူးခဲ့တာေတြကို သူသတိရမိတယ္။
မေန႔က ခ်စ္သူမိန္းကေလးအေပၚ
သူေျပာဆိုခဲ့တာေတြကို သူဝမ္းနည္းေနာင္တရမိတယ္။ ဒီလိုဆိုရင္ အခုဘာျဖစ္လို႔
အိမ္ထဲဝင္ၿပီး သြားမေတာင္းပန္သလဲ။ ဒီလိုနဲ႔ နားကပ္ကို
တံခါးမွာခ်ိတ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ သူ႔ပါးစပ္ကေန စကားတစ္ခြန္း
မသိမသာခုန္ထြက္သြားခဲ့တယ္။
တံခါး ျဖည္းျဖည္းခ်င္းပြင့္သြားပါတယ္။
အိမ္ထဲမွာေသာကမ်ားေနတဲ့ သူမတစ္ေယာက္ ခ်စ္သူကိုေတြ႔တာနဲ႔ လႊားခနဲထခုန္ၿပီး
ေျပးဖက္ငိုလိုက္ပါတယ္။ ပါးစပ္ကေန ဘာစကားလံုးမွထြက္က်မလာခဲ့ေပမယ့္ ရင္မွာေတာ့ ေသာ့ဖြင့္တဲ့စကားတစ္ခြန္းကို သူေျပာေနခဲ့မိပါတယ္။
ပြင့္သြားတဲ့တံခါးရဲ႕ နား႐ြက္သ႑ာန္အေပါက္မွာခ်ိတ္ထားတဲ့ နားကပ္ေလးက ျဖည္းျဖည္းခ်င္းလႈပ္ယမ္းေနဆဲ …..
------
မူရင္းေရးသားသူ--- ဂ်ပန္စာေရးဆရာ Shinichi Hoshi (1926 - 1997)
ႏိုင္းႏိုင္းစေန ဘာသာျပန္ခံစားသည္။
အခ်စ္ရဲ႕ ေသာ့
Reviewed by
သတင္းစံုေပ်ာ္၀င္အိုးၾကီး
on
July 09, 2014
Rating:
5
No comments:
Post a Comment