တစ္ခါက ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕မွာ ပညာရွိလို႕ေက်ာ္ၾကားတဲ့သူတစ ္ေယာက္ရွိတယ္။ သူဟာ စာေပ က်မ္းဂန္ေတြသာမက လူမႈဆက္ဆံေရးနဲ႕ အျခားကိစၥေတြမွာပါ ထူးခၽြန္သတဲ့။
မ်ားေသာအားျဖင့္ ေစ်းေရာင္းမေကာင္းတဲ့လူေတြ စီးပြားေရးမေကာင္းတဲ့လူေတြက သူတို႕ေနရာကိုဖိတ္ၿပီးေတာ့ အၾကံေပးခိုင္းတယ္။ အၾကံေပးတဲ့အတိုင္း လိုက္လုပ္ၾကရင္လဲ ေအာင္ျမင္ၾကပါတယ္။တစ္ေန႕ေတာ ့ သူ႕ကိုအေဒၚၾကီးတစ္ေယာက္ လာဖိတ္ၾကားပါတယ္။ သူတို႕ကေတာ့ အသားေတြေရာင္းတဲ့ ဆိုင္တစ္ဆိုင္ကပါတဲ့။ အရင္တုန္းကေတာ့ သားသတ္လုပ္ငန္းပဲလုပ္ကိုင္ၿ ပီးေတာ့ အခုမွ ဆိုင္စဖြင့္ပါတယ္။ ဆိုင္ဖြင့္တာ သိပ္မၾကာေသးပါဘူး။ ၀ယ္တဲ့လူလဲမရွိသေလာက္ျဖစ္ေန ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ သူ႕ကိုလာေခဴၿပီး ေစ်းေရာင္းေကာင္းဖို႕ နည္းလမ္းလာေတာင္းတာေပါ့ေလ။
ပညာရွိက ဆိုင္ကိုလိုက္သြားတယ္။ ဆိုင္က အခင္းအက်င္းလဲ သပ္သပ္ရပ္ရပ္နဲ႕ အထဲက အျပင္အဆင္ေတြကလဲ ေကာင္းတယ္။ ဆိုင္ထဲမွာ ေရာင္းခ်ေနတဲ့အသားေတြ အသားထြက္ကုန္ေတြကလဲ အလြန္ကို လတ္ဆတ္ၿပီးေတာ့ ျပင္ဆင္ထားတာလဲ သန္႕ရွင္းပါတယ္။ အဲဒီမွာ ပညာရွိကို ေန႕လည္စာေကၽြးတယ္။ ညေနေရာက္ေတာ့ ဘာအၾကံေပးခ်င္လဲလို႕ ေမးၾကပါတယ္။
ပညာရွိကေတာ့ လြယ္လြယ္ေလးပဲေျဖပါတယ္။
" ဆိုင္ကေတာ့ အားလံုးျပည့္စံုေနပါတယ္ ဒါေပမယ့္ တစ္ခုထဲလိုတယ္ အဲဒါကေတာ့ အၿပံဳးပါ။ ေနာက္ဆိုမွတ္ထားၾက မၿပံဳးျပခ်င္ရင္ ဆိုင္လံုး၀မဖြင့္ပါနဲ႕ "
ေမာင္စိုင္း
မ်ားေသာအားျဖင့္ ေစ်းေရာင္းမေကာင္းတဲ့လူေတြ စီးပြားေရးမေကာင္းတဲ့လူေတြက
ပညာရွိက ဆိုင္ကိုလိုက္သြားတယ္။ ဆိုင္က အခင္းအက်င္းလဲ သပ္သပ္ရပ္ရပ္နဲ႕ အထဲက အျပင္အဆင္ေတြကလဲ ေကာင္းတယ္။ ဆိုင္ထဲမွာ ေရာင္းခ်ေနတဲ့အသားေတြ အသားထြက္ကုန္ေတြကလဲ အလြန္ကို လတ္ဆတ္ၿပီးေတာ့ ျပင္ဆင္ထားတာလဲ သန္႕ရွင္းပါတယ္။ အဲဒီမွာ ပညာရွိကို ေန႕လည္စာေကၽြးတယ္။ ညေနေရာက္ေတာ့ ဘာအၾကံေပးခ်င္လဲလို႕ ေမးၾကပါတယ္။
ပညာရွိကေတာ့ လြယ္လြယ္ေလးပဲေျဖပါတယ္။
" ဆိုင္ကေတာ့ အားလံုးျပည့္စံုေနပါတယ္ ဒါေပမယ့္ တစ္ခုထဲလိုတယ္ အဲဒါကေတာ့ အၿပံဳးပါ။ ေနာက္ဆိုမွတ္ထားၾက မၿပံဳးျပခ်င္ရင္ ဆိုင္လံုး၀မဖြင့္ပါနဲ႕ "
ေမာင္စိုင္း
No comments:
Post a Comment