16 April 2014
စီးပြား သၾကၤန္ မ႑ာပ္ ေပၚက ေဖ်ာ္ေျဖခံ အကသမေလးမ်ားက ထိုင္းမမို႔ ဖင္ေပၚတာေပါ့၊ ဖင္ေပၚပါေစ ဆိုတဲ့ အေတြးအေခၚမ်ိဳး ဟာ စင္ေပၚတက္ ဖင္ မေပ့ၚေပၚေအာင္ က ေနရရွာတဲ့ အေၾကာင္းကို မ်က္ကြယ္ျပဳ ယဥ္ေက်းမႈ ေခါင္းစဥ္ေအာက္ ထည့္ အျပစ္ဆိုခ်င္သူမ်ား နဲ႔ အဆင့္တူပဲ။ ဒါမ်ိဳးက မွ လူမ်ိဳးေရး အျမင္မို႔ ပိုဆိုးတယ္ ဆိုရမယ္၊ ျမန္မာမ ဆို မေပၚဘူး ဆိုတဲ့ သေဘာေပါ့။ ပက္ပုန္း မွာ ရာဇဝင္ေၾကြး ဆပ္ခ်င္တဲ့ ျမန္မာ သေဘၤာသား ပံုျပင္ မၾကားဖူးၾကဘူး ထင္တယ္၊ “အမေလးေတာ့္” နဲ႔ ေတြ႕ဖူးမွ စာနာတတ္မယ္ ထင္ပါ့။
ဒီမယ္.. ျမန္မာ ျဖစ္ျဖစ္၊ ထိုင္းမ ျဖစ္ျဖစ္ စီးပြား ဘီလူး၊ ရာဂ ဘီလူး၊ ကာမ ဘီလူး ႀကီးမ်ား အတြက္ အသံုးခ်ခံ အျဖစ္ လူသား ဂုဏ္သိကၡာ ကိုခ်နင္း ဖင္ေပၚ ေအာင္ ကေနရျခင္း ဟာ စာနာ ေထာက္ထား နားလည္ ခံစား ေပးရမယ့္ ကိစၥ ျဖစ္တယ္။ ဒါဟာ လူသား က်င့္ဝတ္၊ သိကၡာ၊ ယဥ္ေက်းမႈ ခ်ိဳ႕တဲ့မႈ ျပႆနာ ျဖစ္တယ္။ လူ႔ ဂုဏ္သိကၡာ ကို ခ် စေတး ကာ စီးပြားရွာ ဝမ္းေၾကာင္းရတဲ့ အရင္းရွင္ စီးပြားေရး စနစ္ဆိုး ရဲ႕ သရုပ္ ျဖစ္တယ္။ တိုင္းျပည္ မွာ အျမစ္တြယ္ ေနၿပီ ျဖစ္တဲ့ စစ္ခရိုနီ အရင္းရွင္ စနစ္ ကို ပံုေပၚေစတဲ့ ျပယုဂ္ တခုလည္း ျဖစ္တယ္။
ခင္ဗ်ား က အခုမွ ရိုးရာ လိုလို၊ ယဥ္ေက်းမႈ လိုလို ရာသီစာ မက်က္တက်က္ အျမင္မွာမွ တဏွာ စိတ္ အခံနဲ႔ ထပ္ၾကည့္ေတာ့ ဖင္ေပၚတာကို ျမင္တယ္။ တကယ္ေတာ့ စနစ္ဆိုး မွာ အလိုက္အထိုက္ က်င္လည္ က်က္စား ရုန္းကန္ ရွင္သန္ရင္း ခင္ဗ်ား ကိုယ္တိုင္ လိပ္ျပာ ဖင္ေပၚေနၿပီး ျဖစ္တယ္။
ဒီ စနစ္ဆိုးကို တခ်ိဳ႕က အရွက္ဖင္ေပၚရင္း ခါးစည္းခံ ျဖတ္သန္းရတယ္၊ တခ်ိဳ႕က် သီလက်င့္ဝတ္ ဖင္ေပၚရင္း အသက္ဆက္ရတယ္၊ တခ်ိဳ႕က် လူသား အခြင့္အေရး၊ လြတ္လပ္မႈ၊ ဂုဏ္သိကၡာ ဆံုးရံႈးခံ ဖင္ေပၚရင္း အံႀကိတ္ ေက်ာ္လႊားရတယ္။
ဒီလိုနဲ႔ စနစ္ခံ လူသာမန္ အမ်ားဟာ လူသား ပီသမႈ တရားေတြ၊ အက်င့္ေတြ ကို လမ္းခင္းကာ သီလ ေအာက္စလြတ္ ဖင္ေပၚရင္း ဘဝ လမ္းေၾကာင္း ထမင္းအုိးတည္ေနရတယ္။
ကာရာအိုေက စင္တင္၊ အႏွိပ္ခန္း၊ သၾကၤန္ စီးပြား ေၾကာ္ျငာ စင္ျမင့္ ထက္က အမ်ိဳးသမီး ငယ္ ျဖစ္ျဖစ္၊ လူသား သိကၡာ၊ အခြင့္ အေရး၊ လြတ္လပ္မႈ ကို မ်က္ကြယ္ျပဳ တိုင္းတပါး မွာ၊ ေမြးရပ္ေျမမွာ “ငါတို႔က ပညာနဲ႔ ဝမ္းစာရွာတာကြ” ဆိုၿပီး ကိုယ့္ဘာသာ အားတင္း ဆိုရတဲ့ ပညာတတ္ လူတန္းစား ျဖစ္ျဖစ္၊ အေရာင္း၊ အဝယ္ စီးပြားလုပ္ကိုင္ ရွာစားရတဲ့ အလယ္အလတ္တန္းစား ျဖစ္ျဖစ္၊ ခိုးစားမွ နပ္မွန္ပါတယ္ ဆိုတဲ့ အေျခခံ အလုပ္သမား လူတန္းစား ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ လူအမ်ားစု ဟာ စနစ္ဆိုး က ထုဆစ္ သြန္းထုတ္လိုက္တဲ့ အက်င့္၊ စာရိတၱ၊ လူ႔ ဂုဏ္ သိကၡာ၊ လြတ္လပ္ တရားမွ်တမႈ ပဲ့ရြဲ႕ ေနတဲ့ ဒဂၤါးျပား တခ်ပ္ ရဲ႕ ေက်ာခ်င္းကပ္ မ်က္ႏွာစာ ႏွစ္ဖက္၊ ေခါင္း နဲ႔ ပန္း အတူတူ သာ ျဖစ္တယ္။
စနစ္ဆိုးရဲ႕ သားေကာင္ ဖင္ေပၚခံ ဟာ စင္ျမင့္ထက္ က မိန္းကေလး မွ မဟုတ္၊ ခင္ဗ်ားလည္း ျဖစ္တယ္၊ က်ေနာ္လည္း ျဖစ္တယ္။
ခင္ဗ်ား က စနစ္စံ ထဲက တေယာက္ ျဖစ္တယ္ ဆိုရင္လည္း လူ႔အဖြဲ႕အစည္း ရဲ႕ ဆီဦးေထာပတ္ ကို စုပ္ယူ လူသား မ်က္ရည္၊ ေသြး၊ ေခၽြး ကို စေတးကာ မိုက္ရိုင္းရင္း ထြားက်ိဳင္းလာခဲ့သူ ျဖစ္လို႔ လူသား ဂုဏ္သိကၡာ ဟာ သုည အဆင့္ က် ၿပီး ျဖစ္တယ္။
ခင္ဗ်ား ဟာ ကိုယ္က်ိဳး စီးပြား အတြက္ မိန္းကေလး ငယ္မ်ားကို ဖင္ေပၚ ေအာင္ ေခၚ က ခိုင္း ႏိုင္တယ္၊ တဏွာ ရာဂ အတြက္ ဖင္ေဖၚ ေစႏိုုင္တယ္၊ စီးပြား ျဖစ္မႈ အလို႔ငွာ ပညာတတ္ လူငယ္မ်ားကို ေခၚ ဂုဏ္သိကၡာ လိပ္ျပာ ဖင္ေပၚေအာင္ ျပဳ ခိုင္းႏိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ား ရဲ႕ လူသား အရည္အေသြး၊ လူသား ဂုဏ္ရည္၊ သိကၡာ၊ ကိုယ္က်င့္တရား၊ ယဥ္ေက်းမႈ ကေတာ့ ဖင္ေပၚရံုမက ကိုယ္လံုးတီး ျဖစ္ေနၿပီး ျဖစ္တယ္။
ဒီလိုု လူတန္းစားထဲက တေယာက္ဟာ အခုု လို စနစ္ဆိုးကို အလ်ားလိုက္ ကူးေနရရွာတဲ့ ဖင္ေပၚခံ မိန္းကေလး ငယ္မ်ား ကို ယဥ္ေက်းမႈ မရွိသူ လို႔ ဆိုရင္ ပုဆိုး မပါတဲ့ သူက သူမ်ားကို သြား ေအာက္စလြတ္ေနေၾကာင္း ေျပာ၊ လံုေအာင္ ထိုင္ခိုင္းေနသလိုပဲ ျဖစ္မယ္။ စနစ္ဆိုးစံ အားလံုးဟာ လူသားတဦးမွာ ရွိရမယ့္ က်င့္ဝတ္၊ သီလ၊ ယဥ္ေက်းမႈ အားလံုး ပ်က္ယြင္းၿပီးမို႔ ဒါမ်ိဳးထက္ ပို ယဥ္ေက်းမႈ မရွိသူ၊ ရိုင္းသူ၊ လူသား မပီသသူ မရွိပါ။
ဒါမ်ိဳးကမွ တကယ့္ ယဥ္ေက်းမႈ မရွိသူ လို႔ သတ္မွတ္ရမွာပါ။
အလားတူပဲ အေမွာင္ခန္းမွာ၊ အခု စက္ျမင့္ထက္မွာ အေၾကာင္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ေၾကာင့္ ဖင္ေပၚေနရသူ မ်ား ကို စာနာ ေထာက္ထား မႈ မေပးႏိုင္၊ ေနာက္ခံ စနစ္ကို ျမင္ၾကည့္ အေျဖ မရွာႏိုင္ဘဲ ယဥ္ေက်းမႈ လမ္းေၾကာင္းခ် ႏွမခ်င္း မစာနာ ဆိုေနသူမ်ား ရဲ႕ လူသား ပီသ၊ ယဥ္ေက်းမႈ (Human Decency) ေရခ်ိန္ဟာလည္း သုည နီးနီးပါပဲ။
ကိုယ္တိုင္ စနစ္ခံ ရင္း လိပ္ျပာ ဖင္ေပၚ ေနရတာကိုက် မျမင္ႏိုင္ဘူး။ စနစ္ဆိုးရဲ႕ သားေကာင္ ဘဝတူ အမ်ိဳးသမီးငယ္မ်ား ဖင္ေပၚတာကို ပဲ သြားရည္ တမ်ားမ်ား သြားၾကည့္၊ ရုပ္ေသ၊ ရုပ္ရွင္ ရိုက္၊ ျဖန္႔၊ (ျဖန္႔တဲ့ အထဲမွာ ေခတ္ကို ဦးေဆာင္ရတဲ့ သတင္းသမား၊ စာေရးဆရာ၊ ကာတြန္း ဆရာ ဆိုသူမ်ား ပါေတာ့ အံ့ၾသ၊ တုန္လႈပ္မိပါရဲ႕)၊ ျပန္ ၾကည့္သူမ်ားက လည္း မ်က္စိ အရသာခံၾကည့္၊ ပါးစပ္ အရသာခံ ေျပာ၊ စနစ္ကို စစ္ႏိုင္တဲ့၊ အေၾကာင္းကို ရွာႏိုင္တဲ့ အျမင္ မရွိ၊ သူမ်ား ဘဝေတြကို စာနာ၊ နားလည္ မွ်ေဝ ခံစား ေပးႏိုင္တဲ့ ႏွလံုး မက်ယ္ မႀကီး ေတာ့ ဆီသည္မလက္သုတ္ ရိုးရာ၊ ယဥ္ေက်းမႈ ကိုပဲ လမ္းေၾကာင္း ေဇာင္းေပး ဆိုေနသူမ်ား အားလံုး ဟာလည္း လူ႔ယဥ္ေက်းမႈ မရွိသူမ်ားပဲ ျဖစ္တယ္။
ဒီလို စနစ္ဆိုး လူ႔ အဖြဲ႕အစည္း က ပံုေဖာ္ေပးလိုက္တဲ့ စနစ္စံ သီလ က်ိဳးပ်က္ ဖင္ေပၚခံမ်ား၊ စနစ္ခံ လြတ္လပ္မႈ ဂုဏ္သိကၡာ မဲ့ ဖင္ေပၚခံမ်ား ႀကီးစိုးေနတဲ့ ဗမာျပည္မွာ လူသား တရားမဲ့၊ လူသား ယဥ္ေက်းမႈ မရွိ၊ ပ်က္ယြင္း အားနည္းေနျခင္းဟာ အဆန္းမဟုတ္ဘူး။
ယဥ္ေက်းမႈ မရွိလို႔ စနစ္စံ စစ္အုပ္စု နဲ႔ အေပါင္းအပါ ခရိုနီ တစု ဟာ ကိုယ္က်ိဳး အာဏာ၊ စီးပြား အလို႔ငွာ လူသား အခ်င္းခ်င္း စစ္ျပဳ၊ ႏွိပ္စက္၊ ညွင္းပမ္း သတ္ျဖတ္၊ ေျမသိမ္း၊ ယာသိမ္း၊ ဘုရားဖ်က္၊ ေက်ာင္းလု လုပ္ေနၾကတာေပါ့။
ယဥ္ေက်းမႈ မရွိလုိ႔ စနစ္ခံ လူအမ်ားကလည္း လူကို လူလို မျမင္ႏိုင္ လူမ်ိဳး၊ ဘာသာ မတူတာနဲ႔ပဲ အျပစ္ျမင္၊ သည္းမခံႏိုင္၊ အမုန္းပြား၊ ရန္ၿငိဳးထား၊ သတ္ခ်င္ ျဖတ္ခ်င္ ရွိေနတာေပါ့။ အခုပဲ ၾကည့္ပါလား၊ ဒီလို လူေတြပဲ ႏို႔ေပၚ၊ ဖင္ေပၚ တာကို ျမန္မာ မ ဟုတ္/မဟုတ္ ျငင္းရင္း စိတ္ေျဖရာရွာေနၾကတာ။ လူမ်ိဳးေရး အျမင္ ဘယ္ေလာက္ ရွိ၊ ျပင္းမလဲ ဆိုတာ ခန္႔မွန္းႏိုင္တယ္။
တိုင္းျပည္ ရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈ ေရခ်ိန္ဟာ ႀကီးစိုးတဲ့ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး စနစ္ဆိုး ကို ပံုေဖာ္ လမ္းေၾကာင္းေပးမႈ အတိုင္း ဝမ္းနည္းဖြယ္ က်ဆင္း ခဲ့ရတယ္၊ လူသား မပီသသူ၊ မယဥ္ေက်းသူ၊ တင္းျပည့္က်ပ္ျပည့္ လူသား အေတြးအေခၚ၊ အျမင္၊ ႏွလံုးသား မဲ့၊ ခ်ိဳ႕ငဲ့ ေနတဲ့ လူအမ်ားသာ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းမွာ စိုးရိပ္ဖြယ္ တိုးပြားလာခဲ့ရတယ္။
ေဖ်ာ္ေျဖေရး စင္ျမင့္ က အကသမေလး ဖင္ေပၚတာေလာက္ ပဲ ျမင္ႏိုင္စြမ္းၿပီး သမားရိုးက် ယဥ္ေက်းမႈ၊ ရိုးရာ ေခါင္းစီးတပ္ခ်င္တဲ့ သေဘာေလာက္နဲ႔ေတာ့ (၂၁) ရာစု ေပမီေဒါက္မီ ယဥ္ေက်း၊ လူပီသတဲ့ လူ႔အဖြဲ႕အစည္း ကို မတည္ေထာင္ႏိုင္ပါ။ သမားရိုးက် ရိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈ ကို ထိန္းသိမ္းခ်င္ရင္လည္း အရင္ လူသား တဦးမွာ ရွိရမယ့္ အေျခခံ လူ႔ယဥ္ေက်းမႈ၊ လူ႔ က်င့္ဝတ္၊ လူ႔တန္ဖိုး ေတြကို ျမွင့္တင္ရမွာပါ။
တိုင္းျပည္မွာ လူသား ယဥ္ေက်းမႈ ထြန္းကားခ်င္သလား၊ လူယဥ္ေက်းမ်ား မ်ားျပား ေစခ်င္သလား၊ ေနာင္ခံ စနစ္အဖြဲ႕အစည္း ကို အျပစ္ရွာ ေထာက္ျပ၊ ေဝဖန္ ေတာ္လွန္ ရမွာပါ။ ခုေလာေလာဆယ္မွာ အျမစ္တြယ္ ေနၿပီ ျဖစ္တဲ့ စစ္ ခရိုနီ အရင္းရွင္ စနစ္ကို အရင္ မ်ိဳးျပဳတ္ေအာင္ တိုက္ဖို႔ အရင္ ေဇာင္းေပး ရပါမယ္၊ တိုင္းျပည္မွာ လူမႈ-စီးပြား တရားမွ်တမႈ တေျပးညီ ရေအာင္ အရင္ ေဖာ္ေဆာင္ ရပါမယ္၊ ဇာတိ ေနာက္ခံ၊ လူမႈ အတန္းအလႊာ၊ လူမ်ိဳး၊ ဘာသာ မခြဲ လူသား ဂုဏ္သိကၡာ နဲ႔ အညီ ေနထိုင္၊ စားေသာက္ ဘဝ ရပ္တည္ႏိုင္ခြင့္ ရွိဖို႔ ႀကိဳးစားရပါမယ္။
လူသာမန္ လူတဦးခ်င္း အေနနဲ႔ အရင္ဆံုး အလုပ္သင့္ဆံုး၊ အလုပ္ႏိုင္ဆံုးကေတာ့ “စနစ္ဆိုး ရဲ႕ ဖင္ေပၚခံ သားေကာင္မ်ား” စာရင္းမွာ ငါလည္း ပါ ပါ့လား ဆိုတဲ့ အေျခခံ သေဘာကို သိျမင္ကာ ကိုယ့္ထက္ ပို လူသား ဂုဏ္သိကၡာ ကို ခ်နင္း ကံအေၾကာင္းမလွစြာနဲ႔ လူ႔ဘဝကို ျဖတ္သန္းေနရတဲ့ ႏို႔ပိန္ ပ်ဥ္းတြဲ ေခတ္စနစ္ဆိုးရဲ႕ ႏို႔ဆို႔ဖက္၊ ဖြားဖက္ေတာ္ ဘဝတူမ်ားကို ပိုမို စာနာ နားလည္၊ ခံစား ေပးကာ လူသား အေျခခံ ယဥ္ေက်းမႈ က်င့္ဝတ္ လူပီသမႈ တရား တိုးပြားဖို႔ ၾကံေဆာင္ျခင္းပါပဲ။
ဒီ့ အတြက္ စနစ္ဆိုး ရဲ႕ သားေကာင္ ဖင္ေပၚခံ စာဖတ္သူ ခင္ဗ်ား နဲ႔ စာေရးသူ က်ေနာ့္ မွာ က်င့္ဝတ္ တာဝန္ ရွိေၾကာင္းပါ။
ၿငိမ္းခ်မ္းေအး / မိုးမခမီဒီယာ
ဧၿပီ ၁၄၊ ၂၀၁၄
via ThitHtooLwin
No comments:
Post a Comment