![Untitled-1](http://www.popularmyanmar.com/mpaper/wp-content/uploads/2014/01/Untitled-122.jpg)
တကၠသုိလ္အေဆာင္မ်ားအေၾကာင္း ေျပာလွ်င္
အေဆာင္ေတြထဲက ထြက္ေပၚလာသည့္ လူပုဂၢိဳလ္တုိ႔ႏွင့္ ဆက္စပ္ေျပာ ဆုိမွ
သာလြန္ေကာင္းမြန္ပါ မည္။ သည္ အေဆာင္ေတြထဲက သမုိင္းဝင္ပုဂၢိဳလ္ေတြ အေျမာက္
အျမား ေပၚထြန္းခဲ့သည္။၁၉၃၂ ခုႏွစ္တြင္ ေရနံ ေခ်ာင္းၿမိဳ႕၊ အမ်ိဳးသားအထက္
တန္းေက်ာင္းမွ ၁ဝတန္းေအာင္ လာေ သာ နတ္ေမာက္ၿမိဳ႕သား ကုိေအာင္ဆန္းသည္
ရန္ကုန္ တကၠသုိလ္သုိ႔ ေရာက္ရွိလာ ၿပီး ပဲခူးေဆာင္ အခန္းအမွတ္(၁၁၃) တြင္
ေနထုိင္ခဲ့သည္ကုိ ဆရာမင္း သုဝဏ္က ၁၉၄၈ခုႏွစ္ ပထမ ဆုံးလြတ္လပ္ေရးေန႔၏ ေနာက္
တစ္ေန႔ဇန္နဝါရီ ၅ရက္ေန႔ထုတ္ ဒီးဒုတ္ဂ်ာနယ္တြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္
ေအာင္ဆန္းဂုဏ္ျပဳအမွတ္တရ အျဖစ္ေရးသားခဲ့သည့္ “ဗုိလ္ခ်ဳပ္ဆႏၵႏွင့္ဆရာ့ဝါသနာ”
ေဆာင္းပါးတြင္ ယခုလုိ ေဖာ္ျပခဲ့သည္။
” သူ႕ကုိစ၍ သိရစဥ္အခါက သူ႕မွာေက်ာင္းသား၊
ကြၽန္ ေတာ္က နည္းျပဆရာေပါက္စ၊ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းတုိက္ ပဲခူး ေဆာင္တြင္ အတူ
ေနၾကသည္။ သူက ႏုိင္ငံေရးဝါ သနာ ပါေသာ ေက်ာင္းသား၊ ကြၽန္ေတာ္က
စည္းကမ္း႐ုိေသေသာ ေက်ာင္း ဆရာ။ တစ္ေန႔ေသာအခါတြင္ သူႏွင့္ ကြၽန္ေတာ္ ေတြ႕ၾကရ
ေတာ့သည္။တစ္ညတြင္ စာၾက ည့္ ေခါင္းေလာင္း ထုိးၿပီးေနာက္ ကြၽန္ေတာ္သည္
အခန္းေစ့ ေက်ာင္းသားမ်ားရွိ၊မရွိ လုိက္ ၾကည့္စစ္ေဆးရသည္။ ကုိေအာင္ ဆန္းကား
သူ႕အ ခန္းတြင္ မရွိ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မရွိသည့္ အေၾကာင္း ကုိ
ဒုတိယအေဆာင္မွဴးထံသုိ႔ အစီရင္ခံလုိက္သည္။ နာရီဝက္ ၾကာေသာအခါဒုတိယ အေဆာင္
မွဴး ဦးခင္ေဇာ္သည္ ကြၽန္ေတာ့္ အခန္းသုိ႔ အူယားဖား ယား ေျပးလာသည္။
” ေဟ့ ေမာင္ေအာင္ဆန္း တစ္ေယာက္ မလာဘူးလား”
ဟု သူက ေမးသည္။ ကြၽန္ေတာ္ လည္းစာၾကည့္စားပြဲမွထ၍ မလာေၾကာင္း ေျပာ သည္။”
ေအး..ေကာင္း ပါေလရဲ႕ ကြာ။ သူရွိလ်က္ မရွိဘူးလုိ႔ မင္းကအစီရင္ခံတယ္ဆုိၿပီး
ေဒါေတြေမာေတြနဲ႔ ထြက္သြားလုိ႔ မင္းကုိမ်ားလာၿပီး ထုိးေန မလားလုိ႔ဆုိၿပီး
လုိက္လာခဲ့တာ။ လမ္းမွာ တြင္စိတ္ေျပ သြားဟန္တူပါတယ္” ဆုိ၍ဒုတိယ အေဆာင္မွဴး
ျပန္သြားေလသည္။ အမွန္အားျဖင့္ကား ကုိေအာင္ဆန္းမွာထုိအခါက
ေက်ာင္းေဆာင္ေတြကုိ လွည့္၍ ႏုိင္ ငံေရးေ ဆြး ေႏြးေလ့ရွိသျဖင့္ အခ်ိန္လြန္
ညဥ့္နက္မွ အခန္းသုိ႔ ျပန္လာ ေလ့ရွိသည္” ဟု ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ ဆန္း၏
အေဆာင္ေနေက်ာင္သား ဘဝက အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုကုိ ဆရာမင္းသုဝဏ္က ေဖာ္ျပခဲ့ သည္။
တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသား ကုိေအာင္ဆန္း၏
တကၠသုိလ္ အေဆာင္ေနေက်ာင္းသားဘဝကုိ အုိးေဝဦးညိဳျမကလည္း ကြၽန္ေတာ္
ငရဲေခြးေဆာင္းပါးေရးစဥ္က ေဆာင္းပါးတြင္ ကုိေအာင္ဆန္းႏွင့္ ေတြ႕ဆုံရပုံ၊
အုိးေဝမဂၢဇင္းဟု အမည္ေျပာင္း ခဲ့ပုံမ်ားကုိ ယခုလုိေရးသားထားပါသည္။
ကုိေအာင္ဆန္းဟာအ႐ုိင္းခြစာေက်ာင္းသားတစ္ဦးပါပဲ။
ဒါေပမဲ့ There is method in his madmess ဆုိသလုိ သူ႕အ႐ုိင္းဘဝဟာ
ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔မုိ႔မေခပါဘူး။ကြၽန္ေတာ္ ၁၉၃၄ ခုႏွစ္ေလာက္က သူႏွင့္စတင္
သိရွိခ်ိန္မွာ သူကသမဂၢအမႈ ေဆာင္အဖြဲ႕ဝင္ျဖစ္ေနၿပီး၊ သူ က ဘီေအေအာက္တန္းမွာ
ကြၽန္ေတာ္က အုိင္ေအအထက္ တန္း။ ထုိအခ်ိန္က ကြၽန္ေတာ္ ဟာ ခ်ာတိတ္ေက်ာင္း
သားျဖစ္ ေသာ္လည္း ထမင္းစားရာမွာေတာ့ က်ဴတာႀကီးမ်ားျဖစ္တဲ့ ဆရာေဇာ္ဂ်ီတုိ႔၊
ဆရာမင္းသု ဝဏ္တုိ႔ႏွင့္တစ္စား ပြဲတ ည္း စား တယ္။အဲဒီဆရာေတြက ကြၽန္ေတာ့္
အစ္ကုိတင္ထြတ္၊ ကုိစုိးတင့္တုိ႔ ရဲ႕ မိတ္ေဆြေတြမုိ႔ပါ။
တစ္ခါက ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ညစာစားအၿပီး
မင္းသုဝဏ္ရဲ႕ အခန္းထဲမွာ ေလပန္းေနၾကတယ္။ အဲဒီမွာ ကုိေအာင္ဆန္း
႐ုတ္တရက္ဝင္လာကာ စကား အခ်ီအခ်ေျပာရင္းျဖင့္ မိတ္ေဆြ ျဖစ္ခဲ့ၿပီး
အုိးေဝမဂၢဇင္းတြင္ အယ္ဒီတာလုပ္ၾကရင္းျဖင့္ တကၠ သုိလ္က ဘာဆာဦးတင္(ေနာင္
ျမန္ေအာင္ဦးတင္)ကုိ ထိပါးေရး သည္ဆုိေသာ ” ငရဲေခြးႀကီး လြတ္ေနသည္”
ေပးစာတစ္ေစာင္ကုိ အုိးေဝအယ္ဒီတာကုိေအာင္ဆန္းက ထည့္သြင္းေဖာ္ျပခဲ့သျဖင့္
ကုိေအာင္ဆန္းကုိ ေက်ာင္းထုတ္မည္ဟု ၿခိမ္းေျခာက္ခဲ့ သည္။ ကုိႏုကုိ
ေက်ာင္းထုတ္ သည့္ျပႆနာေပၚလာၿပီးတကၠ သုိလ္ သပိတ္ေမွာက္ရာမွ တစ္
ဆင့္အမ်ိဳးသားလြတ္လပ္ေရး ႀကိဳးပမ္းမႈႀကီးအထိ ေပၚေပါက္ လာေစသည္မွာလည္း ဤ
တကၠသုိလ္အေဆာင္ေတြထဲမွပင္ စတင္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသား ကုိေအာင္ဆန္းသည္ ၁၉၃၂
ခုႏွစ္မွ၁၉၃၈ခုႏွစ္အထိ ရန္ကုန္ တကၠသုိလ္ပဲခူးေဆာင္ အခန္း အမွတ္ ၁၁၃တြင္ ၆
ႏွစ္ခြဲမွ်ေနထုိင္သြား ခဲ့သူျဖစ္ ပါသည္။ ၁၉၃၈ ခုႏွစ္ ဒုတိယ (ဘီအယ္လ္)တန္း
တြင္ ႏွစ္ေစ့ေအာင္ မေနေတာ့ ဘဲ ဥေရာပတုိက္၌ ျမဴးနစ္ စာ ခ်ဳပ္မခ်ဳပ္ဆုိမီ
စစ္ျဖစ္မတတ္ အေျခအေနႏွင့္ ဗမာျပည္တြင္ အဓိက႐ုဏ္း အေျခအေနမ်ားကုိ ေထာက္ဆ၍
တုိင္းျပည္ အတြက္ ကုိယ္ထိလက္ေရာက္ လုပ္ကုိင္ရန္ ႏွစ္ဝက္မွာပင္ ေက်ာင္းထြက္၍
သခင္ဘဝသုိ႔ ကူးေျပာင္းခဲ့ သူ လည္းျဖစ္သည္။
ကုိေအာင္ဆန္းသည္
ရန္ကုန္တကၠသုိလ္ႀကီးမွအၿပီးတုိင္ ထြက္ခြာခဲ့ၿပီဆုိေသာ္လည္း တကၠသုိလ္ႏွင့္
အဆက္ျဖတ္ခဲ့ သူမဟုတ္၊တကၠသုိလ္အေဆာင္ တြင္ ေနသူဆရာ မ်ား၊ ေက်ာင္း
သားမ်ားႏွင့္ အဆက္အသြယ္ မျပတ္ ရွိေသးသည္ကို ၁၉၅၃ ခုႏွစ္
ေမလထုတ္ျမဝတီမဂၢဇင္း အတြဲ(၁)၊အမွတ္(၇) တြင္ ေဖာ္ ျပခဲ့သည့္ ျမေကတု၏ ”
အိမ္နိမ့္စံကုိေအာင္ဆန္း” ေဆာင္းပါးတြင္ ဖတ္႐ႈရပါေသးသည္။
၁၉၄ဝ ျပည့္ႏွစ္ ဇြန္လ ၁ ရက္ေန႔တြင္
ဟံသာဝတီစီရင္ စုလံုးဆိုင္ရာ တို႔ဗမာအစည္း အ႐ံုး ညီလာခံႀကီးကို ဇလြန္ၿမဳိ႕
တြင္က်င္းပရာတုိ႔ ဗမာအစည္း အ႐ံုးဌာနခ်ဳပ္အေထြေ ထြ အတြင္း ေရးမွဴးသခင္ေအာင္
ဆန္းတက္ ေရာက္ၿပီး ခ်င္းေတာင္ေပၚက ဦးဝမ္းသူေမာင္ကို နယ္ခ်ဲ႕တို႔ႏွိပ္
စက္ပံုအေၾကာင္း ေဟာေျပာမႈ ေၾကာင့္ ဆုေတာ္ေငြ ၅ က်ပ္ျဖင့္
ဖမ္းဝရမ္းအထုတ္ခံရပါ၏။
ထိုကာလက ဆရာျမေကတု (ဦးခ်မ္းျမ)သည္
ရန္ကုန္ တကၠသိုလ္ သထံုေဆာင္တြင္ ဒုတိယ အေဆာင္မွဴးလုပ္ေန ေသာကာလလည္းျဖစ္ရာ
သူ ေတြ႕ဆံုခဲ့ရသည့္ ပုဂၢဳိလ္မ်ားႏွင့္ သထံုေဆာင္အေၾကာင္းကို ေရး
သားခဲ့ပါသည္။
ထုိစဥ္က သထံုေဆာင္သည္ လူဆူေတြထြက္ေပၚရာ
အေဆာင္ တစ္ခုလည္း ျဖစ္ပါ၏။ သထံု ေဆာင္ကိုဂဠဳန္ေဆာင္ဟုသမုတ္ ၾကၿပီး
သထံုေဆာင္မွထုတ္သည့္ သထံု လက္သီးမဂၢဇင္းမွာ ထင္ ရွားလွပါသည္။ သထံုေဆာင္ သည္
ဦးစိန္တင္ (သိပၸံေမာင္ဝ)၊ ဦးဘတင့္တို႔လို အိုင္စီအက္စ္
ပုဂၢဳိလ္မ်ားေနခဲ့ေသာ အေဆာင္ ျဖစ္သလို ကိုဗဟိန္း၊ ကိုသိမ္း ေမာင္တုိ႔လုိ
ေက်ာင္းသားေခါင္း ေဆာင္မ်ား၊ ဗိုလ္ရန္ႏိုင္၊ ဗိုလ္ ေဇယ်တို႔လို
ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ ဝင္မ်ားလည္း ေနထိုင္ခဲ့ပါသည္။ ကိုေအာင္ဆန္းႏွင့္အတူ အယ္ဒီ
တာလုပ္ခဲ့ေသာ ကိုသိန္းတင္ (အိုးေဝဦးညဳိျမ)မွာလည္း သထံု ေဆာင္မွျဖစ္ပါသည္။
ျမေကတု၊ မိုးနက္၊ ေမာင္ထင္၊ ကုသ၊ ေဇာ္ ဂ်ီတို႔လို ထင္ရွားသည့္ စာေရး
ဆရာမ်ားမွာလည္းသထံုေဆာင္ မွပင္ ျဖစ္ပါသည္။
ဆရာျမေကတုက သူသည္ ဒုတိယအေဆာင္မွဴးအျဖစ္ ၄
ႏွစ္ လုပ္ခဲ့စဥ္ အခန္းအမွတ္ ၁၃၄ တြင္ ေနထုိင္ခဲ့ပံု၊ ထုိစဥ္က အခန္းအမွတ္ ၈၂
တြင္ေနသူ ဗိုလ္ရန္ႏုိင္ (ကိုထြန္းရွိန္)၊ သခင္ ဗဟိန္းအခန္း(၁ဝ၅)၊
ဗိုလ္ေဇယ် တို႔က သူ႔အားဒုကၡ အမ်ဳိးမ်ဳိး ေပးခဲ့ပံု၊ သူတုိ႔ဒုကၡေပးပံုမွာ သူ
တုိ႔ အိပ္ရာေပၚတြင္ ေခါင္းအံုး ႏွစ္လံုးကို အရွည္ လိုက္ထား၊ ေစာင္ၿခံဳ၊
မီးဖြင့္၊ အတြင္းကလန္႔ ထိုး၍(အခန္းတြင္း အိပ္ေနေလ ဟန္) လုပ္ကာ
ရန္ကုန္ၿမဳိ႕ထဲ တစ္ညလံုးေလွ်ာက္လည္၊အေဆာင္ မွဴးကေမးေတာ့ သူကေ က်ာင္း
သားေတြရွိေၾကာင္း၊ မီးဖြင့္ၿပီး အိပ္ေနၾကေၾကာင္း ညာခဲ့ရပံု တို႔ကို
လြမ္းေမာဖြယ္ေရးသားခဲ့ ပါသည္။
သူအဆိုးဆံုး ခံလိုက္ရ သည့္ ျပႆနာက ၁၃ဝဝ
ျပည့္ အေရးေတာ္ပံုကာလက ကိုဗ ဟိန္းႏွင့္ ကိုေက်ာ္ၿငိမ္းတို႔သည္ အေဆာင္တြင္
အခုနေရးခဲ့ သလို အိပ္ေနေလ ဟန္ ေခါင္း အံုးႏွစ္လုံးဆက္ ေစာင္ၿခံဳထား႐ံု သာမက
ေခါင္းရင္းဘက္တြင္ (စာက်က္ေနေလဟန္) စာအုပ္ ေလးမ်ားပင္ လွန္၍ထားခဲ့ပုံ၊
မေကြးတြင္ သူတုိ႔ႏွစ္ဦး အဖမ္း ခံရေၾကာင္း ေၾကးနန္းစာေရာက္ လာမွ ေခါင္းမီး
ေတာက္ရပံုမ်ား ကို ေရးသားထားသည္။ ထို ေဆာင္းပါးတြင္ဒုတိယအေဆာင္
မွဴးလုပ္ေနစဥ္ကာလက ကိုေအာင္ ဆန္းသည္လည္း ဝရမ္း ထုတ္ခံ ထားရသည့္ကာလျဖစ္ရာ
သထံု ေဆာင္တြင္လာေရာက္ပုန္း ေရွာင္ ေနခဲ့ပံုကိုလည္း ေရးသားထား ပါသည္။
သထံုေဆာင္တြင္ အခန္း ေပါင္း ၁၃၄
ခန္းရွိၿပီး ေနာက္ ဆံုးနံပါတ္ ၁၃၄ တြင္ ဒုတိယ အေဆာင္မွဴးေနရၿပီး အခန္း
နံပါတ္ ၁၁ဝသည္ ီေမု ြၽသသာ ေခၚ အေမွာင္ခန္း၊ တစ္နည္း အားျဖင့္
ေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းပိတ္၍ ေခတၱအိမ္ျပန္ ၾကလွ်င္ ပစၥည္းမ်ားသိမ္းေပး
ေသာအခန္းျဖစ္ရာ ထိုအခန္း တြင္ ပဲခူးေဆာင္မွ ကိုေမာင္ ေမာင္ခင္က
ကိုေအာင္ဆန္း အား လွ်ဳိ႕ဝွက္ထားေပးသည္ကို အ
ေဆာင္မွဴးမ်ားပင္မသိခဲ့ပံုမ်ားအား ယခုလိုေရးသားခဲ့ပါသည္။
” ကြၽႏ္ုပ္သည္ ညည္းသံလိုလိုတစ္ခ်က္
ၾကားလိုက္သည့္အတြက္ လိပ္ျပာလန္႔သြားသည္။ ထိုအေတာအတြင္း
စာအုပ္တစ္အုပ္ၾကမ္းေပၚသို႔ လႊတ္ခ်သည့္ အသံကိုၾကားရ သည္။ ၎အသံ
မွာအေမွာင္ခန္းထဲမွ ပင္ျဖစ္သည္။ ကြၽႏ္ုပ္သည္ အိတ္ကပ္ထဲတြင္ အသင့္ပါလာေသာ
အေမွာင္ခန္း၏ ေသာ့ကို ဆြဲထုတ္ ၍ ထိုအခန္းကို ဖြင့္လုိက္သည္။ ကြၽႏ္ုပ္သည္
အံ့ၾသေတြေဝ၍ ၾကက္ေသ ေသေနမိေတာ့သည္။ မ်ားစြာလည္း အားနာ မိသလိုလိုရွိသည္။
ကြၽႏ္ုပ္ျပန္ လည္ သိမ္းဆည္း ထားေသာ ေက်ာင္းသားမ်ား၏ ခင္းႏွီးထပ္
ႀကီးေပၚတြင္ ကိုေအာင္ဆန္း အဖ်ားတက္ေနသည္ကို ကြၽႏ္ုပ္ေတြ႕ရသည္။ ”
ကိုေအာင္ဆန္း အဖ်ားတက္ေနသလား” ဟု ကြၽႏ္ုပ္ေမး မိသည္။
” ကြၽႏ္ုပ္ဘာ လုပ္ေပးရမလဲ၊
အဖ်ားက်ေဆးတစ္ခြက္ေလာက္..” ကိုေအာင္ဆန္းသည္ ဘာ မွ ျပန္မေျပာေသး။
ေခြၽးမ်ားကို သာ ေစာင္ျဖင့္တုိ႔႔၍ေနပါသည္။” က်ဳပ္ ဒီည သြားမွာပဲ။ က်ဳပ္ကုိ
ေတြ႕တာမေျပာနဲ႔။ ဒါပဲလိုခ်င္တယ္” သူ႔စကားသည္ တံုးတိတိရွိ လွသည္။
ေအာက္က်ေနေသာ စာအုပ္ကို ကြၽႏ္ုပ္ေကာက္တင္ ေပးခဲ့သည္။
သူ႔မ်က္စိတြင္ ကြၽႏ္ုပ္အား အခန္းထဲ၌ ၾကာ
ရွည္ေနေစလိုဟန္မတူ။ အျပင္ ဘက္သုိ႔ ကဲ၍ ၾကည့္ေနသျဖင့္
ကြၽႏ္ုပ္ျပန္ထြက္လာခဲ့သည္” ဟု ေရးသားထားသည္။ထို႔ေနာက္ သခင္ေအာင္ ဆန္းသည္
သူ႔ကတိအတိုင္းပင္ ထြက္ခြာသြားၿပီး ဂ်ပန္စစ္ပညာ သင္၊စစ္ဝန္ႀကီးျဖစ္လာ၊ ေနာက္
ဖဆပလအဖြဲ႕ဥကၠ႒အျဖစ္ႏွင့္ ဆရာျမေကတု (ဦးခ်မ္းျမ) ၏ဇာတိေတာင္ငူသုိ႔
စည္း႐ံုးေရး ေဟာေျပာဖို႔ ေရာက္လာေတာ့ ဆရာျမေကတုကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္က
ေတာင္ငူေရာက္ေရာက္ခ်င္း ဝင္၍ႏႈတ္ဆက္ပုံတုိ႔ကို ေရး သားခဲ့သည္။ ဆုိရလွ်င္
တကၠသိုလ္ အ ေဆာင္မ်ားတြင္လူေပလူေတ ေတြေနခဲ့သလို တိုင္းျပည္ဂုဏ္
ေဆာင္အာဇာနည္သူရဲ ေကာင္း ေတြ၊ စာေပအႏုပညာရွင္၊ အ တတ္ပညာ ရွင္ေတြ လည္း ေန
ထိုင္ခဲ့သည္ကို ေဖာ္ျပလိုရင္း ျဖစ္ပါသည္။
စစ္အစိုးရကာလက တကၠ သိုလ္ႀကီးကိုပိတ္၍
တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားေတြ အစိတ္စိတ္ အျ>ြမာျ>ြမာၿပဳိကြဲေအာင္ ရန္ကုန္
ၿမဳိ႕ျပင္ လယ္ေတာထဲက တကၠ သိုလ္ေတြ မွာ ေက်ာင္းတက္ေစ ခဲ့ျခင္းျဖင့္
ၿဖဳိခြဲခဲ့သည္။ ယခု တကၠသိုလ္ေတြ၊ တကၠ သုိလ္အေဆာင္ေတြကို ျပန္ဖြင့္ ခြင့္
ျပဳရပါၿပီ။ ပဲခူးေဆာင္က ကိုေအာင္ ဆန္းလို သူရဲေကာင္းေ
တြေပၚထြက္လာဦးမည္ဟုလည္း ယံု ၾကည္မိပါသည္။
သိန္းေအး
ရည္ၫႊန္း- (၁)အိမ္နိမ့္စံကိုေအာင္ဆန္း (ျမေက တုေရးသည္)၊(၂)ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေက်ာင္း သားဘဝမွသည္ သခင္ဘဝသို႔ (ေမာင္ေနထြန္း)၊ (၃) အိုးေဝ၏
ေရႊရတုသဘင္လက္ေရြးစင္ (ကေလာင္စံု)၊(၄) စာေရးဆရာ ဦးေအာင္ဆန္း (လွျမင့္- ရန္ကုန္တကၠသိုလ္)
ရည္ၫႊန္း- (၁)အိမ္နိမ့္စံကိုေအာင္ဆန္း (ျမေက တုေရးသည္)၊(၂)ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေက်ာင္း သားဘဝမွသည္ သခင္ဘဝသို႔ (ေမာင္ေနထြန္း)၊ (၃) အိုးေဝ၏
ေရႊရတုသဘင္လက္ေရြးစင္ (ကေလာင္စံု)၊(၄) စာေရးဆရာ ဦးေအာင္ဆန္း (လွျမင့္- ရန္ကုန္တကၠသိုလ္)
Popular
No comments:
Post a Comment